Aspilaspis viridis (Brullé, 1835)

Aspilaspis viridis, yarımkanatlılar (Hemiptera) takımının av tahtakuruları (Nabidae) familyasına bağlı Aspilaspis cinsinde yer alan avcı bir böcek türüdür. Tür ilk kez 1835 yılında Brullé tarafından bilimsel olarak tanımlanmıştır. Genel özellikleri cinsine ve familyasına göre özetlenebilir.

Aspilaspis, Palearktik bölgenin özellikle sıcak ve kurak kesimlerinde yayılış gösteren, az sayıda tür içeren bir av tahtakurusu (Nabidae) cinsidir. Bu cinsin üyeleri, familyanın diğer üyeleri gibi ince ve uzun gövdeli, uzun bacaklı ve uzun antenli böceklerdir. Türleri genellikle kurak otlaklarda, bozkırlarda ve seyrek bitki örtüsüne sahip açık alanlarda, otsu bitkilerin ve çalıların üzerinde yaşar. Türün adı Latince "yeşil" anlamına gelen viridis sözcüğünden gelir ve böceğin yeşilimsi rengine işaret eder.

Nabidae familyasının üyeleri av tahtakuruları ya da sönük tahtakurular olarak bilinir. Hepsi avcıdır: kalınlaşmış ön bacaklarıyla yakaladıkları yaprak bitlerini, tırtılları, yaprak pirelerini, küçük tahtakuruları ve diğer yumuşak gövdeli böcekleri, dört parçalı, kıvrık hortumlarını batırarak sindirim sıvısı enjekte eder ve emerler. Gelişim eksik başkalaşımla olur; dişiler yumurtalarını bitki saplarının içine bırakır, nimfler erginlere benzer ancak kanatsızdır. Birçok tür kışı ergin ya da yumurta evresinde geçirir.

Av tahtakuruları tarım alanlarında zararlı böcek popülasyonlarını sınırlayan önemli doğal düşmanlar arasında sayılır ve biyolojik dengenin korunmasına katkıda bulunur. İnsanlar için tehlikeli değildirler; ancak elle tutulduklarında hortumlarıyla sokabilir, bu da kısa süreli hafif bir acıya yol açabilir. Familyanın türleri hem Avrupa'da hem de Anadolu'yu içine alan geniş bir coğrafyada çeşitli habitatlarda bulunur.