Ascleropsis excellens (Fleischer, 1919)

Ascleropsis excellens, Oedemeridae familyasına ait bir böcek türüdür. Tür, Fleischer tarafından 1919 yılında tanımlanmıştır. Ascleropsis cinsi, yakın akrabası Asclera gibi orman ve ağaçlık alanlarla ilişkili, ince ve uzun yapılı türleri kapsar. Bu cinsin üyelerinin larvalarının çürümekte olan yaprak döken ağaç odununda geliştiği, erginlerinin ise ilkbaharda çiçek açan çalı ve ağaçlarda görüldüğü bilinir.

Oedemeridae familyası, dünyada binlerce türü bulunan, ince uzun yapılı ve yumuşak gövdeli böceklerden oluşur. Kanat örtüleri genellikle ince ve esnektir, çoğu zaman arkaya doğru daralır. Antenler uzun ve ipliksidir. Familyanın birçok üyesi metalik yeşil, mavi ya da sarımsı kahverengi renktedir. Erginler ilkbahar ve yaz aylarında çiçeklerde, özellikle papatyagiller, maydanozgiller ve gülgiller üzerinde sıkça görülür ve polen ile nektarla beslenir.

Larvalar çoğunlukla çürümekte olan odunda, ölü dallarda, kütüklerde ya da bitki saplarında gelişir; bazı türlerin larvaları kıyıya vuran ıslak odun parçalarında da yaşar. Gelişim bir ila birkaç yıl sürebilir. Bu yönüyle familya, ölü odunun ayrıştırılmasında ve ormanlarda besin döngüsünde rol oynayan böcekler arasında yer alır. Çiçek ziyaretleri sırasında vücutlarına yapışan polenleri taşıdıkları için tozlaşmaya da katkıda bulunurlar; bu yüzden çiçekli çayırların ve orman kenarlarının olağan ziyaretçileri arasında sayılırlar.

Oedemeridae üyelerinin vücut sıvısında kantaridin adlı tahriş edici bir madde bulunabilir. Bu nedenle böcekler ezildiğinde ya da çıplak tenle uzun süre temas edildiğinde ciltte kızarıklık ve su toplaması görülebilir; böceklere elle dokunduktan sonra gözlere dokunulmaması önerilir. Bunun dışında insanlar için tehlikeli değildirler ve tarımsal zarara yol açmazlar.