Anomala vitis (Fabricius, 1775)

Anomala vitis, bahar böcekleri grubuna ait, asma ile ilişkisi nedeniyle tür adını Latince «asma» anlamına gelen vitis sözcüğünden alan bir kınkanatlıdır. Avrupa'nın orta ve güney kesimlerinden Akdeniz havzasına ve Batı Asya'ya kadar yayılış gösterir. Erginler yaklaşık 12–16 mm boyunda, oval yapılı ve çoğunlukla parlak metalik yeşil renklidir; göğüs kenarları ve kanat örtülerinin kenarları sarımsı olabilir. Erginler yaz aylarında asma, meyve ağaçları ve çeşitli çalıların yapraklarıyla beslenir, bağlarda zaman zaman zararlı olarak görülür.

Anomala cinsi, dünyada binden fazla türü bulunan çok büyük bir cinstir ve Avrupa, Asya, Afrika ile Amerika'da geniş bir yayılış gösterir. Bu cinsin üyeleri genellikle orta büyüklükte, oval ve hafif dışbükey gövdeli böceklerdir; renkleri metalik yeşilden sarımsı kahverengiye ve neredeyse siyaha kadar değişebilir, hatta aynı tür içinde belirgin renk farklılıkları görülebilir. Kanat örtüleri üzerinde boyuna uzanan nokta sıraları ve hafif kabartılar bulunur.

Bu böcekler, bazı sınıflandırmalarda ayrı bir aile (Rutelidae) olarak, güncel sınıflandırmalarda ise Scarabaeidae ailesi içinde Rutelinae alt ailesi olarak ele alınan kınkanatlı grubuna aittir. Rutelinae üyelerinin ayırt edici özelliklerinden biri, arka bacaklarındaki iki tırnağın eşit olmayan uzunlukta olması ve birbirinden bağımsız hareket edebilmesidir; bu yapı yaprak ve saplar üzerinde tutunmayı kolaylaştırır. Antenleri, akrabaları olan bokböceklerinde olduğu gibi yelpaze şeklinde açılıp kapanabilen yapraksı bir topuzla sonlanır.

Yaşam döngüsü tam başkalaşımlıdır ve yumurta, larva, pupa ile ergin evrelerinden oluşur. Dişiler yumurtalarını toprağa bırakır; larvalar beyazımsı, C şeklinde kıvrılmış, kahverengi başlı tipik «beyaz kurt» görünümündedir ve toprakta bitki kökleri ile çürümekte olan organik maddeyle beslenir. Larva dönemi genellikle yaklaşık bir yıl sürer ve kış toprağın daha derin katmanlarında geçirilir. Erginler çoğunlukla ilkbahar sonu ile yaz aylarında ortaya çıkar ve çeşitli ağaç, çalı ve otsu bitkilerin yaprakları ya da çiçekleriyle beslenir.

Yoğun bulundukları yerlerde larvalar çayırlar, fidanlıklar ve tarım alanlarında kök zararına yol açabilir, erginler ise kültür bitkilerinin yapraklarını veya çiçeklerini kemirebilir. Bununla birlikte bu böcekler doğal ekosistemlerde besin zincirinin önemli bir halkasıdır; larvaları ve erginleri kuşlar, memeliler, sürüngenler ve parazitoit böcekler için besin kaynağıdır, larvalar ise toprağın havalanmasına ve organik maddenin ayrışmasına katkıda bulunur. İnsanlar için zehirli ya da tehlikeli değildirler.