Amphimallon keithi (Montreuil, 2002)

Amphimallon keithi, kın kanatlılar (Coleoptera) takımının bok böcekleri ve mayıs böcekleri ailesine (Scarabaeidae) bağlı, Melolonthinae alt ailesinden bir böcek türüdür. Tür Montreuil, 2002 tarafından tanımlanmıştır. Tür adı, mayıs böcekleri üzerine çalışan böcek bilimci Denis Keith'e ithaf edilmiştir.

Amphimallon cinsi, Avrupa, Kuzey Afrika, Anadolu ve Batı Asya'da yayılış gösteren, haziran böcekleri olarak bilinen orta büyüklükte böcekleri içerir. Bu cinsin üyeleri genellikle 1,5–2 santimetre civarında, sarımsı kahverengi ya da kızılımsı kahverengi renkli, oval ve hafif tüylü gövdeli böceklerdir. Antenlerinin ucunda yaprak biçimli dilimlerden oluşan bir topuz bulunur; bu yapı yelpaze gibi açılıp kapanabilir ve kokuları algılamaya yarar. Göğüs bölgesi çoğunlukla uzun tüylerle kaplıdır.

Erginler genellikle yaz başında, akşam alacakaranlığında sürüler halinde uçar; bu sırada ağaçların, çalıların ve yüksek nesnelerin çevresinde dolaşarak eş arar. Gündüzleri toprakta veya bitki örtüsü arasında saklanırlar. Erginler bazen ağaç ve çalı yapraklarıyla beslenir, ancak birçok türde ergin ömrü kısadır ve beslenme sınırlıdır. Çayırlar, meralar, tarla kenarları, bahçeler ve açık ormanlık alanlar başlıca yaşam alanlarıdır.

Bu böceklerin larvaları, beyazımsı renkli, “C” biçiminde kıvrık duran, kahverengi başlı ve üç çift göğüs bacağı bulunan tipik “toprak kurtları”dır. Larvalar topraklarda yaşar ve bitki kökleriyle beslenir; gelişimleri türe ve iklime bağlı olarak bir ila birkaç yıl sürebilir. Larva evresinin sonunda toprakta bir pupa odası yapılır ve ergin böcek buradan çıkar. Erginler kısa ömürlüdür; asıl görevleri çiftleşmek ve yumurta bırakmaktır.

Mayıs böcekleri ve yakın akrabalarının larvaları, kalabalık olduklarında çayırlarda, tahıl tarlalarında, fidanlıklarda ve bahçelerde köklere zarar vererek tarımsal açıdan sorun yaratabilir. Öte yandan bu böcekler kuşlar, kirpiler, köstebekler, yarasalar ve birçok yırtıcı böcek için önemli bir besin kaynağıdır ve toprak ekosisteminde organik maddenin dönüşümüne katkıda bulunur. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar; sokmaz ve zehirli değildirler.