Amadotrogus truncatus anatolicus (Keith, 2006)

Amadotrogus truncatus anatolicus, kın kanatlılar (Coleoptera) takımının bok böcekleri ve mayıs böcekleri ailesine (Scarabaeidae) bağlı, Melolonthinae alt ailesinden bir böceğin alt türüdür. Alt tür Keith tarafından 2006 yılında tanımlanmıştır ve adı Anadolu'ya atıfta bulunur. Amadotrogus truncatus türünün bilinen alt türlerinden biridir.

Amadotrogus cinsi, Rhizotrogini oymağına bağlıdır ve Rhizotrogus ile Amphimallon gibi cinslerle yakın akrabadır. Bu cinsin üyeleri genellikle orta büyüklükte, sarımsı kahverengi ya da kızılımsı kahverengi renkli, oval gövdeli böceklerdir. Antenlerinin ucunda yaprak biçimli dilimlerden oluşan, açılıp kapanabilen bir topuz bulunur. Cinsin türleri çoğunlukla Akdeniz havzası, Anadolu ve Orta Doğu'nun kurak ve yarı kurak bölgelerinde yayılış gösterir; birçoğu dar bir alandan bilinir.

Bu gruptaki böceklerin erginleri genellikle ilkbaharda veya yaz başında, alacakaranlıkta ya da akşam saatlerinde kısa süre uçar ve eş arar. Bazı türlerde dişiler az uçar veya hiç uçmaz, toprakta bekleyerek erkekleri koku yoluyla çeker. Erginler kısa ömürlüdür; bozkırlar, meralar ve açık, otlu alanlar başlıca yaşam alanlarıdır.

Bu böceklerin larvaları, beyazımsı renkli, “C” biçiminde kıvrık duran, kahverengi başlı ve üç çift göğüs bacağı bulunan tipik “toprak kurtları”dır. Larvalar topraklarda yaşar ve bitki kökleriyle beslenir; gelişimleri türe ve iklime bağlı olarak bir ila birkaç yıl sürebilir. Larva evresinin sonunda toprakta bir pupa odası yapılır ve ergin böcek buradan çıkar. Erginler kısa ömürlüdür; asıl görevleri çiftleşmek ve yumurta bırakmaktır.

Mayıs böcekleri ve yakın akrabalarının larvaları, kalabalık olduklarında çayırlarda, tahıl tarlalarında, fidanlıklarda ve bahçelerde köklere zarar vererek tarımsal açıdan sorun yaratabilir. Öte yandan bu böcekler kuşlar, kirpiler, köstebekler, yarasalar ve birçok yırtıcı böcek için önemli bir besin kaynağıdır ve toprak ekosisteminde organik maddenin dönüşümüne katkıda bulunur. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar; sokmaz ve zehirli değildirler.