Agropyron cristatum

Agropyron cristatum, buğdaygiller (Poaceae) familyasının Agropyron cinsine ait, çok yıllık, öbek oluşturan bir ottur. Dünyada "tarak ayrık otu" ya da "tepeli buğday otu" anlamına gelen adlarla bilinir ve kurak bölgelerin en önemli mera ve yem bitkilerinden biridir.

Bitki genellikle 30–80 cm boyundadır ve sık öbekler halinde büyür. Yaprakları dar, düz ya da kenarlardan hafifçe kıvrık, grimsi yeşil renklidir. En belirgin özelliği başağıdır: başak yassı ve sıktır, başakçıklar ekseninin iki yanında taraksı ya da balık kılçığını andıran biçimde, birbirine sıkıca dizilerek dışa doğru açılır. Kavuzlar kısa kılçıklı olabilir. Derinlere inen saçak kök sistemi sayesinde kurağa son derece dayanıklıdır.

Doğal olarak kurak bozkırlarda, kayalık yamaçlarda, kumlu ve taşlı topraklarda, yol kenarlarında yetişir. Soğuğa ve kuraklığa dayanıklıdır; ilkbaharda erken yeşerir, yaz kuraklığında dinlenmeye geçer ve sonbahar yağışlarıyla yeniden büyüyebilir. Yaz başında çiçeklenir; rüzgârla tozlaşır.

Yayılışı Doğu Avrupa'dan Anadolu, Kafkasya, Orta Asya, Sibirya ve Moğolistan'a kadar uzanan Avrasya bozkırlarını kapsar. Türkiye'nin bozkır alanlarında da yaygın olduğu bilinir. Kuzey Amerika'ya mera iyileştirmesi ve erozyon kontrolü amacıyla getirilmiş ve geniş alanlara ekilmiştir; burada bazı bölgelerde yerli bitki topluluklarını baskılayan istilacı bir tür olarak görülür. Besleyici yem değeri nedeniyle hayvancılıkta önemlidir ve buğday ıslahında da genetik kaynak olarak kullanılmaktadır.