Agropyron cristatum subsp. incanum

Agropyron cristatum subsp. incanum, tarak başaklı ayrık olarak bilinen Agropyron cristatum türünün bir alttürüdür. Alttür adı Latincede kırçıl, grimsi anlamına gelir ve bitkinin yoğun tüylülüğü nedeniyle grimsi bir görünüm almasına işaret eder. Demet oluşturan çok yıllık bir ottur; başakları yassı, sık ve tarak biçimlidir.

Agropyron cinsi, Avrasya bozkırlarının tipik çok yıllık otlarını kapsar. Bu cinsin üyeleri genellikle demet oluşturur; başakları yassı, sık ve tarak dişlerini andıran biçimde iki yana açılmış başakçıklardan oluşur. Bu nedenle cinsin bazı türlerine halk arasında ayrık otu ya da kılçıksız ayrık denir. Kuraklığa ve soğuğa son derece dayanıklıdırlar; derin kök sistemleri sayesinde yarı kurak bozkırlarda, taşlık yamaçlarda ve step alanlarında yaygın olarak bulunurlar.

Kurak bozkırlarda, taşlık ve kayalık yamaçlarda yetişir; ilkbahar sonu ve yaz başında çiçeklenir. Tüylülük, kuru ve güneşli ortamlarda su kaybını azaltan bir uyum olarak değerlendirilir.

Buğdaygiller (Poaceae, eski adıyla Gramineae), dünyanın en büyük ve ekonomik açıdan en önemli bitki familyalarından biridir. Üyelerinin gövdeleri genellikle boğumlu ve içi boş saplardır; yapraklar iki sıralı dizilir, gövdeyi saran bir kın ve kın ile yaprak ayası arasında dil adı verilen zarımsı ya da tüylü bir yapı taşır. Çiçekler küçük, gösterişsiz ve rüzgârla tozlaşır; başakçık adı verilen birimler halinde toplanır ve meyve, tohum kabuğunun meyve duvarına kaynaştığı tane (karyopsis) tipindedir.

Buğdaygiller ailesinin yabani türleri meraların ve doğal otlakların temelini oluşturur, toprağı saçak kökleriyle tutarak erozyonu azaltır ve pek çok böcek, kuş ile memeli için besin ve barınak sağlar. Bu nedenle tür ve alttür düzeyindeki farklılıkların bilinmesi, hem bitki örtüsü çalışmaları hem de mera yönetimi açısından değerlidir.