Aeluropus lagopoides var. lagopoides

Aeluropus lagopoides var. lagopoides, buğdaygiller familyasına ait Aeluropus lagopoides türünün tip varyetesidir. Alçak boylu, çok yıllık bir ottur; uzun sürünücü gövdeler oluşturarak toprak yüzeyinde yoğun örtüler meydana getirir. Yaprakları kısa, sert ve grimsi yeşildir; başakçıklar yumrumsu, kısa ve sık başak benzeri kümeler halinde toplanır.

Aeluropus cinsi, tuzlu ve kurak ortamlara uyum sağlamış, çok yıllık ve genellikle sürünücü gövdeli otlardan oluşur. Akdeniz havzasından Orta Asya'ya ve Hindistan'a kadar uzanan geniş bir alanda, tuzlu bataklık kenarlarında, kıyı kumullarında ve tuzcul bozkırlarda yetişir. Yaprakları sert, dar ve çoğu zaman içe kıvrıktır; yaprak yüzeylerindeki tuz bezleri sayesinde fazla tuzu dışarı atabilirler. Başakçıklar sık, kısa ve başak benzeri salkımlar halinde toplanır.

Tuzlu topraklara ve kuraklığa çok dayanıklı olan bu bitki, kıyı tuzlalarında, kumul gerilerinde ve tuzlu bozkır çukurluklarında yetişir. Yayılış alanı Akdeniz çevresinden Kuzey Afrika, Arap Yarımadası ve Güneybatı Asya'ya kadar uzanır. Tuzlu alanlarda toprağı tutması ve otlayan hayvanlar için yem sağlaması bakımından ekolojik önemi vardır.

Buğdaygiller (Poaceae, eski adıyla Gramineae), dünyanın en büyük ve ekonomik açıdan en önemli bitki familyalarından biridir. Üyelerinin gövdeleri genellikle boğumlu ve içi boş saplardır; yapraklar iki sıralı dizilir, gövdeyi saran bir kın ve kın ile yaprak ayası arasında dil adı verilen zarımsı ya da tüylü bir yapı taşır. Çiçekler küçük, gösterişsiz ve rüzgârla tozlaşır; başakçık adı verilen birimler halinde toplanır ve meyve, tohum kabuğunun meyve duvarına kaynaştığı tane (karyopsis) tipindedir.

Buğdaygiller ailesinin yabani türleri meraların ve doğal otlakların temelini oluşturur, toprağı saçak kökleriyle tutarak erozyonu azaltır ve pek çok böcek, kuş ile memeli için besin ve barınak sağlar. Bu nedenle tür ve alttür düzeyindeki farklılıkların bilinmesi, hem bitki örtüsü çalışmaları hem de mera yönetimi açısından değerlidir.