Acrotylus insubricus (Scopoli, 1786)

Acrotylus insubricus, düz kanatlılar (Orthoptera) takımının Acrididae familyasına bağlı Oedipodinae alt familyasından bir kanatlı çekirge türüdür. Scopoli tarafından 1786 yılında tanımlanmıştır. Güney Avrupa, Kuzey Afrika ve Batı Asya'yı kapsayan geniş bir alanda, özellikle Akdeniz havzasında yaygındır.

Orta boylu bir çekirge olan bu türün ön kanatları kahverengi, gri ya da kum renginde ve koyu beneklidir; bu renklenme onu kuru toprak ve taşlar üzerinde iyi gizler. Arka kanatlarının tabanı kırmızımsı ya da pembemsidir ve bu renkli bölge koyu, geniş bir bantla çevrilidir. Bu kanat deseni ancak hayvan uçarken görünür ve türün tanınmasında önemli bir ipucudur. Arka bacakları güçlüdür, iç yüzlerinde koyu desenler bulunabilir.

Bu çekirge kurak ve sıcak, bitki örtüsü seyrek alanlarda yaşar: kumlu ve çakıllı zeminler, kuru otlaklar, maki ve garig açıklıkları, yol kenarları ve kıyı kumulları başlıca habitatlarıdır. Otsu bitkilerle beslenir. Tehlike anında aniden havalanıp renkli arka kanatlarını göstererek kısa bir uçuş yapar, ardından yere konar ve kamuflajına güvenerek hareketsiz kalır. Türün erginleri sıcak bölgelerde yılın büyük bölümünde görülebilir; bazı popülasyonlarda erginlerin kışı geçirdiği bildirilir.

Acrotylus insubricus, Akdeniz ekosistemlerinin yaygın çekirgelerinden biri olarak kuşlar, sürüngenler ve yırtıcı eklem bacaklılar için önemli bir besin kaynağıdır. Tarımsal açıdan önemli bir zararlı olarak bilinmez ve insanlar için tamamen zararsızdır.

Kanatlı çekirgeler (Oedipodinae), dinlenirken toprağa uyum sağlayan donuk renkleri ve uçarken açılan renkli arka kanatlarıyla tanınır. Kulak işlevi gören timpanal organları karnın ilk halkasının yanlarında yer alır ve pek çok tür uçuş sırasında kanatlarıyla çıtırtı benzeri sesler çıkarabilir.