Acinopus laevigatus laevigatus (Ménétriés, 1832)

Acinopus laevigatus laevigatus, koşucu böcekler ailesine (Carabidae) ait Acinopus laevigatus türünün aday alt türüdür. İlk kez Ménétriés tarafından 1832'de tanımlanmıştır. Türün adındaki laevigatus sözcüğü "düz, pürüzsüz" anlamına gelir ve kın kanatların görece düz yüzeyine gönderme yapar. Cinsin diğer üyeleri gibi iri başlı, siyah ve tıknaz bir böcektir.

Acinopus cinsi, Harpalinae altfamilyasının Harpalini oymağına bağlı, iri ve tıknaz yapılı koşucu böcekleri kapsar. Bu cinsin üyeleri genellikle parlak ya da mat siyah renklidir; başları gövdeye oranla belirgin biçimde büyük, çeneleri güçlü ve kalındır. Bu iri baş ve çene yapısı, sert tohumları kırmaya uyum olarak yorumlanır. Bacakları kısa ve kalın olup kazmaya elverişlidir.

Cinsin türleri çoğunlukla bozkır, kuru çayır, tarla kenarı ve seyrek bitkili açık alanlarda yaşar. Gündüzleri toprakta kazdıkları tünellerde ya da taş altlarında saklanır, geceleri etkin olurlar. Harpalini oymağının birçok üyesi gibi büyük ölçüde tohumla beslenirler; ergin ve larvaların yuvalarına ot tohumu taşıyıp depoladığı bilinmektedir. Ara sıra küçük omurgasızları da tüketebilirler. Yabani ot tohumlarını azaltmaları nedeniyle tarım ekosistemlerinde yararlı sayılabilirler.

Acinopus cinsi ağırlıklı olarak Akdeniz havzası, Ön Asya ve Orta Asya'nın kurak ve yarı kurak bölgelerinde yayılış gösterir. Anadolu, bu cinsin tür çeşitliliği yönünden önemli bölgelerinden biridir.

Koşucu böcekler (Carabidae), dünya genelinde 40.000'i aşkın türüyle kın kanatlılar (Coleoptera) takımının en büyük ailelerinden biridir. Üyeleri genellikle uzun bacaklı, hızlı koşan, çoğunlukla gece etkin böceklerdir; ipliksi antenleri, güçlü çeneleri ve sert kın kanatları ile tanınırlar. Toprak yüzeyinde, taş ve kütük altlarında, yaprak döküntüsünde ve su kenarlarında yaşarlar. Tarım alanlarında zararlı böcekleri ve tohumları tüketerek doğal denge açısından önemli rol oynarlar; bu nedenle çevre kalitesinin göstergesi olarak da sıklıkla kullanılırlar.