Tetramorium brevicorne (Bondroit, 1918)

Tetramorium brevicorne, karıncagiller (Formicidae) ailesinin Myrmicinae alt ailesine bağlı Tetramorium cinsinden bir karınca türüdür. Bondroit tarafından 1918 yılında tanımlanmıştır; adı, kısa antenlerine işaret eder. Akdeniz havzasında yayılış gösteren türün sıcak, kurak ve açık yaşam alanlarında toprakta ve taş altlarında yuva kurduğu bilinmektedir.

Tetramorium cinsi, dünyada beş yüzü aşkın türüyle karıncaların en kalabalık cinslerinden biridir. İşçiler genellikle 2–4 mm boyunda, sağlam yapılı ve kahverengiden siyaha değişen renklerdedir. Baş ve göğüs üzerinde belirgin boyuna çizgiler ve kabartılar bulunur; göğsün arka kısmında bir çift kısa diken yer alır, bel iki boğumludur ve antenler çoğunlukla 12 boğumludur. Birbirine çok benzeyen türleri ayırt etmek zordur; kesin teşhis çoğu zaman mikroskop altında ayrıntılı ölçümler ve erkek bireylerin genital yapılarının incelenmesiyle yapılabilir.

Bu cinsin üyeleri genellikle açık, güneşli ve kurak alanları sever; taş altlarında ya da doğrudan toprakta yuva kurarlar. Beslenmeleri çok yönlüdür: küçük böcekleri avlar, ölü hayvan kalıntılarını toplar, bal özü salgılayan böcekleri sağar ve tohum da toplarlar. Kolonileri birkaç bin işçiye ulaşabilir ve komşu koloniler arasında yoğun bölge savaşları görülebilir. Toprağı havalandırmaları, tohumları taşımaları ve çok sayıda küçük omurgasız üzerindeki av baskıları nedeniyle ekosistemde önemli bir yer tutarlar.

Karıncalar (Formicidae), zar kanatlılar (Hymenoptera) takımının tamamen sosyal yaşayan ailesidir. Kolonilerde yumurta bırakan bir ya da birden fazla kraliçe, kanatsız ve kısır dişi işçiler ve yalnızca çiftleşme döneminde ortaya çıkan kanatlı erkekler bulunur. Gelişim yumurta, larva, pupa ve ergin evrelerinden oluşan tam başkalaşımla gerçekleşir. Karıncalar toprağın işlenmesi, besin döngüsü, tohumların yayılması ve diğer böceklerin denetlenmesi bakımından kara ekosistemlerinin en etkili canlı gruplarındandır. Bu küçük türler insanlar için tehlikeli değildir.