Talochlamys pusio (Linnaeus, 1758)

Talochlamys pusio, tarakgiller (Pectinidae) familyasına ait küçük bir deniz midyesidir. Tarakgiller, yelpaze biçimli kabukları, menteşe çizgisinin iki yanındaki kulakçıkları ve kabuklarını çırparak yüzebilme yetenekleriyle tanınan çift kabuklu yumuşakçalardır. Tür adı olan pusio, Latince küçük çocuk anlamına gelir ve hayvanın küçük boyuna gönderme yapar.

Kabuğu genellikle birkaç santimetre boyundadır. Gençken düzenli bir tarak biçimindeyken, yaşlandıkça tutunduğu yüzeyin biçimine uyarak düzensizleşebilir; bazı bireylerde sağ kabuk zemine sıkıca yapışmış gibi görünür. Yüzeyinde çok sayıda ince, pullu ışınsal kaburga bulunur. Renk değişkendir; turuncu, kırmızı, sarı, mor ya da kahverengi tonlar görülebilir ve kabuk sıklıkla alacalı desenlidir. Ön kulakçık arka kulakçıktan büyüktür.

Kayalık zeminlerde, taş altlarında, yarıklarda ve diğer sert yüzeylerde yaşar. Bissus iplikleriyle tutunur ve çoğu tarak türüne göre daha az yer değiştirir. Sudaki plankton ve organik parçacıkları solungaçlarıyla süzerek beslenir. Manto kenarındaki küçük gözler ışık değişimlerini algılamasını sağlar ve tehlike anında kabuklarını sıkıca kapatır. Üreme, yumurta ve spermlerin suya bırakılmasıyla gerçekleşir; larvalar planktonda bir süre yaşadıktan sonra sert bir zemine yerleşir.

Talochlamys pusio kuzeydoğu Atlantik kıyılarında ve Akdeniz'de yaygın bir türdür; sığ sulardan kıta sahanlığının daha derin kesimlerine kadar bulunabilir. Küçük boyu nedeniyle ticari bir değeri yoktur, ancak kayalık kıyı ve sert zemin topluluklarının yaygın süzücülerinden biridir. Renkli kabukları kabuk koleksiyoncuları tarafından ilgiyle toplanır ve tarakgillerde tutunarak yaşama uyumunun güzel bir örneğidir. Tarakgiller familyası dünya denizlerinde birkaç yüz türle temsil edilir; bu familyanın üyeleri kutup sularından tropik denizlere kadar hemen her deniz ortamında bulunur ve birçok bölgede deniz tabanı ekosistemlerinin önemli süzücüleri arasında yer alır.