Subeucalanus subcrassus (Giesbrecht, 1888)

Subeucalanus subcrassus, Calanoida takımının Subeucalanidae familyasına ait bir deniz kopepodu türüdür. Tür, Alman zoolog Giesbrecht tarafından 1888 yılında tanımlanmıştır. Subeucalanus cinsinin üyeleri, uzun ve ince, büyük ölçüde saydam gövdeleri, önden bakıldığında üçgenimsi ya da sivrice uzanan baş bölgeleri ve gövde boyunu aşabilen uzun birinci antenleriyle tanınır. Boyları genellikle birkaç milimetre düzeyindedir.

Tür, adını yakın akrabası Subeucalanus crassus'a benzerliğinden alır. Özellikle Hint-Pasifik bölgesinin sıcak sularında yaygın bir türdür. Cinsin üyeleri sıcak ve ılıman denizlerin açık su kütlelerinde, özellikle yüzey ile birkaç yüz metre derinlik arasındaki katmanlarda yaşar. Esas olarak süzerek beslenirler; diyatomeler ve diğer tek hücreli algler başlıca besinlerini oluşturur. Saydam gövdeleri, yırtıcıların onları görmesini zorlaştıran bir uyum olarak değerlendirilir.

Kopepodlar, eklem bacaklılar şubesinin kabuklular grubunda yer alan, çoğu birkaç milimetreden küçük canlılardır ve denizlerdeki zooplanktonun büyük bölümünü oluşturur. Bitkisel planktonla ya da daha küçük hayvanlarla beslenip kendileri de balık larvaları, sardalya ve hamsi gibi küçük pelajik balıklar, denizanaları ve başka omurgasızlar için temel besin kaynağı oldukları için deniz besin ağlarında kilit bir halka sayılırlar. Gece yüzeye çıkıp gündüz derine inen dikey göçleriyle karbonun derin sulara taşınmasına da katkıda bulunurlar.

Calanoida takımı, uzun birinci antenleri, gövdenin ön kısmı (prosom) ile arka kısmı (urosom) arasındaki belirgin eklemiyle tanınan ve açık deniz planktonunda en baskın olan kopepod grubudur. Dişiler yumurtalarını çoğunlukla suya bırakır; yumurtadan nauplius larvası çıkar, bu larva birkaç evreden sonra kopepodit evrelerine geçer ve altıncı kopepodit evresinde ergin olur. Bireyler yüzme bacaklarını ve ağız parçalarını kullanarak su akımı oluşturur, böylece askıdaki besin taneciklerini toplar.