Stipa pulcherrima

Stipa pulcherrima, buğdaygiller (Poaceae) familyasının Stipa cinsine ait çok yıllık bir ottur. Tür adı “en güzel” anlamına gelir ve bitkinin çok uzun, gümüşi tüylerle kaplı kılçıklarına gönderme yapar; bu kılçıklar cinsin en uzunları arasındadır. Orta ve Doğu Avrupa'dan Kafkasya'ya ve Batı Asya'ya uzanan bir alanda bozkırlarda, kurak çayırlarda ve kalkerli yamaçlarda yetişir. Çiçeklenme genellikle ilkbahar sonu ile yaz başında gerçekleşir. Birçok Avrupa ülkesinde nadir ve koruma altındadır.

Stipa cinsi, Türkçede “sorguçotu” ya da “kılotu” olarak da bilinen, çok yıllık, öbek oluşturan buğdaygiller (Poaceae) üyelerini kapsar. Bu cinsin en belirgin özelliği, tohumu taşıyan lemmanın ucundaki uzun, çoğunlukla dizsel olarak bükülmüş ve alt kısmı burgulu kılçıktır. Pek çok türde kılçığın üst kısmı ince tüylerle kaplıdır ve bitkiye rüzgârda dalgalanan tüysü bir görünüm verir.

Stipa türleri bozkırların, kurak çayırların ve taşlık yamaçların karakteristik otlarıdır. Kılçık nem değişimlerine bağlı olarak kıvrılıp açılır; bu hareket sivri uçlu tohumun toprağa doğru burgu gibi itilmesini sağlar. Tohumlar rüzgârla ve hayvanların tüylerine takılarak yayılır. Yapraklar genellikle dar, sert ve kuraklığa karşı içe kıvrılabilen yapıdadır.

Cins, Avrasya bozkırlarında baskın bitki gruplarından biridir ve otlatma, erozyon kontrolü ile bozkır ekosistemlerinin korunması açısından önemlidir. Genç bitkiler hayvanlar tarafından otlanabilir; ancak olgun tohumların sivri uçları ve kılçıkları otlayan hayvanların derisine ya da ağız bölgesine batabilir. Tarım alanına dönüştürme ve aşırı otlatma, birçok bölgede doğal sorguçotu bozkırlarının daralmasına yol açmıştır. Bazı türler ise gösterişli kılçıkları nedeniyle süs bitkisi olarak bahçelerde ve kuru çiçek düzenlemelerinde kullanılır.