Stipa capensis

Stipa capensis, buğdaygiller (Poaceae) familyasından, tek yıllık bir sorguç otu türüdür. Günümüzde bazı kaynaklarda Stipellula capensis adıyla ayrı bir cinse yerleştirilir. Tür adı Ümit Burnu'na işaret etse de asıl yayılış alanı Akdeniz havzası, Kuzey Afrika, Orta Doğu ve Güneybatı Asya'dır.

Bitki genellikle 10 ile 50 santimetre boyunda, ince saplı ve küçük öbekler hâlinde büyüyen bir ottur. Salkım dar ve sıkıdır; olgunlukta tabanı yaprak kınının içinde kalabilir. Tohumu taşıyan dış kavuzun ucunda, birkaç kez dirsek yapan ve alt kısmı bükülmüş, 5 ile 10 santimetreye ulaşabilen bir kılçık bulunur. Kurak ve sıcak ortamları sever; taşlı yamaçlarda, bozulmuş çayırlarda, yol kenarlarında ve çöl kenarlarında yetişir, ilkbaharda kısa sürede yaşam döngüsünü tamamlar.

Stipa cinsi, Avrasya ve Kuzey Afrika'nın bozkır, kurak çayır ve kayalık yamaçlarında yayılış gösteren, birkaç yüz türü kapsayan büyük bir buğdaygil cinsidir. Türlerin en belirgin özelliği, tohumu taşıyan dış kavuzun ucundaki çok uzun, çoğunlukla bükülmüş ve kısmen tüylü kılçıktır. Bu kılçık nem değişimleriyle kıvrılıp açılarak tohumun toprağa doğru burgu gibi gömülmesine yardımcı olur; tüylü kısım ise rüzgârla taşınmayı kolaylaştırır.

Cinsin üyeleri çoğunlukla sık öbekler oluşturan, dar ve kıvrık yapraklı, kuraklığa dayanıklı çok yıllık otlardır. Bozkır ekosistemlerinin temel bileşenleri arasında yer alır; toprağı tutarak erozyonu azaltır, birçok böcek ve kemirgene barınak ve besin sağlar. Genç dönemde otlayan hayvanlar için yem değeri taşırlar; olgunlaştıklarında ise sivri tohumlar ve sert kılçıklar hayvanların yününe, derisine ve ağız içine batarak sorun yaratabilir. Bazı türlerin rüzgârda dalgalanan gümüşi kılçıkları, bozkır manzarasına özgü görünümü oluşturur ve bu türler süs bitkisi olarak bahçelerde de yetiştirilir. Bozkırların tarıma açılması ve aşırı otlatma, cinsin birçok türünün yaşam alanlarını daraltmaktadır.