Saldula lindbergi Lindskog, 1975

Saldula lindbergi, yarım kanatlılar (Hemiptera) takımının kıyı böcekleri familyası Saldidae içinde yer alan bir böcektir. Saldula, familyanın en kalabalık ve en geniş yayılışlı cinslerinden biridir; üyeleri küçük boylu, koyu zemin üzerinde açık renkli lekeli böceklerdir. Bu tür Palearktik bölgenin güney kesimlerinden tanımlanmıştır.

Saldidae familyasının üyeleri, kıyı böcekleri olarak da anılan küçük ve yassıca yapılı yarım kanatlılardır. Vücutları genellikle oval, çoğunlukla koyu kahverengi ya da siyah zemin üzerinde sarımsı veya beyazımsı lekelerle desenlidir. Başlarında iri ve belirgin bileşik gözler, oldukça uzun anten ve gagaya benzeyen sokucu-emici ağız parçaları bulunur. Ön kanatların zarımsı uç kısmında dört ya da beş kapalı hücrenin yer alması familyanın tanınmasında kullanılan önemli bir özelliktir. Türlerin birbirinden ayrılması çoğu zaman kanat desenine, vücut tüylenmesine ve erkek eşey organlarının yapısına bakılarak yapılır.

Bu böcekler göl, gölet, akarsu ve deniz kıyılarındaki çamurlu, kumlu ya da seyrek bitkili zeminlerde, tuzlu bataklıklarda ve nemli çayırlarda yaşar. Güneşli günlerde oldukça hareketlidirler; rahatsız edildiklerinde kısa sıçrayışlar ve ani uçuşlarla kaçar, birkaç metre ötede yeniden yere konarlar. Bazı türler kıyıdaki bitki örtüsünün dipleri, taşların altı ya da çatlaklar arasında saklanmayı tercih eder.

Familyanın üyeleri avcı ya da leşçil beslenir; küçük eklem bacaklıları, sinek larvalarını, kıyıya vurmuş ölü veya güçsüz böcekleri yakalayıp sokucu ağız parçalarıyla içlerindeki sıvıları emerler. Gelişimleri tam olmayan başkalaşım şeklindedir: yumurtadan çıkan nimfler küçük ve kanatsız erginlere benzer, beş nimf evresinden geçerek olgunlaşır. Ilıman bölgelerde türlerin çoğu yılda bir ya da iki döl verir ve kışı ergin veya yumurta evresinde geçirir.

Kıyı böcekleri sulak alan kenarlarındaki küçük omurgasız topluluklarının dengesinde rol oynar, kendileri de kuşlar, örümcekler ve başka avcılar için besin kaynağıdır. İnsanlar için zararsızdırlar ve tarımsal bir önemleri yoktur. Sulak alanların kurutulması, kıyıların doldurulması ve su kirliliği bu grubun yaşam alanlarını daraltan başlıca etkenlerdir.