Rymosia cretensis Lundström, 1911

Rymosia cretensis, mantar sivrisinekleri ailesine (Mycetophilidae) ait, 1911 yılında Lundström tarafından tanımlanan bir sinek türüdür. Tür adı, ilk örneklerin toplandığı Girit Adası'na gönderme yapar. Doğu Akdeniz bölgesinde dağılış gösteren bir türdür.

Rymosia cinsi, mantar sivrisinekleri ailesinin Exechiini oymağına aittir. Üyeleri küçük ile orta boylu, çoğunlukla kahverengimsi renkli sineklerdir. Bu cinsin türleri nemli ve karanlık ortamları sever; erginlere sıklıkla mağara girişlerinde, kaya oyuklarında ve hayvan inlerinde rastlanır. Larvaları mantarlarda ve çürüyen organik maddede gelişir. Türlerin kesin tanısı erkek eşey organlarının incelenmesini gerektirir. Erginlerin vücut uzunluğu cinsin diğer üyelerinde olduğu gibi birkaç milimetreyi geçmez. Yaşam döngüsü yumurta, larva, pupa ve ergin evrelerinden oluşur; larva dönemi kısa sürer ve pupalaşma çoğunlukla toprakta ya da mantarın içinde gerçekleşir. Ilıman bölgelerde yılda birden fazla döl verebilirler. Erginler genellikle kısa ömürlüdür ve bu süreyi çoğunlukla çiftleşme ile yumurta bırakmaya ayırır; dişiler yumurtalarını larvaların besleneceği mantarların üzerine ya da yakınına bırakır.

Ailenin üyeleri ince gövdeli, uzun bacaklı, kambur göğüslü küçük sineklerdir ve ilk bakışta sivrisineklere benzeseler de kan emmezler. Bacaklarındaki belirgin dikenler ve uzun kalça bölümleri onları benzer gruplardan ayırmaya yardım eder. Genellikle nemli ve serin ortamları tercih eden bu sinekler, ormanlık alanlarda tuzaklarla yakalanan böcek topluluklarının önemli bir bölümünü oluşturur.

Mantar sivrisineklerinin yaşamı büyük ölçüde mantarlara bağlıdır; bu nedenle bolluklarında nem ve mantar oluşumunun yoğun olduğu ilkbahar ve sonbahar dönemleri öne çıkar. Orman tabanında ayrışma süreçlerine katılan bu sinekler, kuşlar ve örümcekler gibi pek çok canlıya besin olur. Tarım zararlısı olarak bilinmezler ve insanlar için bir tehlike oluşturmazlar.