Pseudochorthippus parallelus tenuis (Brullé, 1832)

Pseudochorthippus parallelus tenuis, Avrupa ve Asya'da yaygın olan çayır çekirgesi Pseudochorthippus parallelus türünün bir alt türüdür. Acrididae familyasının Gomphocerinae alt familyasında yer alır ve Brullé tarafından 1832 yılında tanımlanmıştır.

Bu çekirge Avrupa'nın ve Asya'nın ılıman bölgelerinde en yaygın çayır çekirgelerinden biridir. Erginler orta boylu, genellikle yeşil ya da kahverengi tonlardadır; dişiler erkeklerden belirgin biçimde iridir. Kanatlar çoğu bireyde kısalmıştır: dişilerde ön kanatlar karnın ancak bir kısmını örter, erkeklerde ise karın ucuna yaklaşır. Ancak kalabalık popülasyonlarda tam kanatlı, uçabilen bireyler de görülebilir. Bu yapısal farklılık, türün yeni alanlara yayılmasını kolaylaştırır.

Nemli ve kuru çayırlar, mera, yol kenarları, orman açıklıkları ve dağ otlakları başlıca yaşam alanlarıdır. Çeşitli buğdaygillerle beslenir. Yumurtalar toprağa bırakılır ve kışı bu evrede geçirir; nimfler ilkbaharda çıkar, erginler yaz ortasından sonbahara kadar görülür. Erkeklerin şarkısı kısa, hışırtılı hece dizilerinden oluşur.

Gomphocerinae alt familyasındaki çekirgeler çoğunlukla otsu alanlarda, çayır ve bozkırlarda yaşar. Erkekler arka bacaklarının iç yüzündeki küçük dişçik sırasını ön kanat damarlarına sürterek türe özgü şarkılar üretir. Bu sesler eş bulmada temel rol oynadığından, dışarıdan birbirine çok benzeyen türlerin ayırt edilmesinde de önemli bir tanı ölçütüdür. Bu grubun üyeleri genellikle buğdaygiller ve diğer otsu bitkilerle beslenir.

Bu alt tür, türün güneydoğu Avrupa ve Anadolu'yu da içine alan yayılış alanının güney kesimleriyle ilişkilendirilir. Alt türler arasındaki farklar kanat uzunluğu ve vücut oranları gibi ince ayrıntılara dayandığından ayrımları çoğunlukla uzman incelemesi gerektirir.

Çekirgeler kuşlar, sürüngenler, küçük memeliler ve örümcekler gibi pek çok hayvan için önemli bir besin kaynağıdır. Otlak ve bozkır ekosistemlerinde bitki dokusunu tüketerek besin maddelerinin döngüsüne katkıda bulunur, aynı zamanda yaşam alanlarının durumunu yansıtan iyi gösterge canlılar olarak kabul edilirler. Ergin bireyler çoğunlukla yazın sıcak aylarında görülür.