Psallidium maxillosum (Fabricius, 1792)

Psallidium maxillosum, hortumlu böcekler ailesinin (Curculionidae) Psallidium cinsine ait bir türdür. Kısa hortumlu böceklerin (Entiminae) bir üyesi olan bu tür, yaklaşık 5–8 mm boyunda, koyu renkli, tıknaz yapılı ve kanatsız bir böcektir. Adındaki maxillosum sözcüğü, özellikle göze çarpan iri çene yapısına işaret eder; geniş ve kısa hortumunun ucundaki güçlü çeneler türü kolay ayırt edilir kılar. Vücut gri ya da toprak renginde ince pullarla kaplıdır. Akdeniz havzası ve Güneydoğu Avrupa'nın kurak, açık, kumlu ve taşlı alanlarında yaşar; erginleri genellikle ilkbaharda toprak yüzeyinde yürürken görülür.

Kısa hortumlu böceklerin (Entiminae) erginleri genellikle bitki yapraklarını kenarlarından kemirerek beslenir ve yapraklarda tipik yarım ay biçimli yeme izleri bırakır. Larvaları ise toprakta serbest yaşar ve bitki kökleriyle beslenir. Bu grupta yumurtalar çoğunlukla toprağa ya da bitki artıklarının arasına bırakılır; larvalar toprakta gelişip pupa olur ve erginler ilkbahar ya da yaz aylarında yüzeye çıkar. Birçok türün kanatları körelmiştir ve uçamaz; bu nedenle dağılım alanları dar olabilir ve dağlık bölgelerde çok sayıda yerel tür ortaya çıkmıştır.

Bu tür böcekler genellikle gece ya da alacakaranlıkta etkindir; gündüzleri taşların altında, bitkilerin dibinde ya da toprak yüzeyindeki bitki artıklarının arasında saklanırlar. Rahatsız edildiklerinde hareketsiz kalarak ölü taklidi yaparlar. Vücutlarını kaplayan pullar ve sert dış iskelet, onları kuraklığa ve avcılara karşı korur. Türlerin teşhisi çoğu zaman vücut biçimi, pul yapısı ve erkek üreme organı gibi ayrıntılı özelliklere dayanır.

Hortumlu böcekler (Curculionidae) dünyada 80 binden fazla tanımlanmış türüyle hayvanlar âleminin en kalabalık ailelerinden biridir. Neredeyse tamamı otçuldur; kök, gövde, yaprak, çiçek, tohum ya da odun dokusuyla beslenirler. Bu nedenle hem doğal ekosistemlerde bitki topluluklarını etkileyen önemli bir grup oluştururlar hem de bazı türleri tarım ve ormancılıkta zararlı olarak bilinir. İnsanlar için zehirli ya da tehlikeli değildirler; sokmaz ve ısırmazlar.