Porcellionides sexfasciatus (Budde-lund, 1885)

Porcellionides sexfasciatus, Porcellionidae ailesine ait bir karasal eşayaklıdır. Tür adı, sırtındaki enine bant desenine gönderme yapar. Porcellionides cinsinin üyeleri küçük ile orta boyludur; vücutları ince, uzunca ve görece dar yapılıdır, uzun bacakları sayesinde hızlı hareket edebilirler ve rahatsız edildiklerinde top haline gelmek yerine kaçmayı tercih ederler.

Porcellionidae ailesi, karasal eşayaklıların en kalabalık ve en yaygın ailelerinden biridir. Bu ailenin üyeleri genellikle oval, oldukça yassı vücutludur ve çoğu tür tehlike anında tam bir top haline gelemez. Antenlerin kamçı kısmı iki parçalıdır; karın üyelerinde birden fazla çift hava solunum organı bulunur. Aile, Akdeniz havzasında özellikle zengin bir tür çeşitliliği gösterir ve kurak, sıcak ortamlara görece iyi uyum sağlamış türler içerir.

Tür Akdeniz havzasına özgü bir yayılış gösterir. Bu cinsin üyeleri genellikle açık, görece kurak ve sıcak yerlerde, taş altlarında, bitki örtüsünün dibinde ve insan etkisindeki alanlarda bulunur; nemli mikro ortamları arar ve gündüzü saklanarak geçirir.

Karasal eşayaklılar (Oniscidea), kabuklular arasında karada yaşamaya tam olarak uyum sağlamış tek büyük gruptur. Vücutları sırttan karına doğru yassılaşmış, yedi çift birbirine benzer yürüme bacağı taşıyan segmentlerden oluşur. Solunumlarını karın bölgesindeki yaprak biçimli üyeler (pleopodlar) üzerinden yaparlar; birçok türde bu üyelerde havayı soluyan, beyaz lekeler halinde görülen solunum organları bulunur. Bu nedenle kurumaya karşı duyarlıdırlar ve gün içinde taş, kütük ve yaprak döküntüsü altında saklanıp genellikle gece etkin olurlar.

Dişiler yumurtalarını vücutlarının altındaki kuluçka kesesinde (marsupyum) taşır; yavrular bu kesede gelişir ve ebeveynlerine benzeyen küçük bireyler olarak çıkar, yani larva evresi yoktur. Bu hayvanlar çürümekte olan bitki artıklarıyla, mantar hifleriyle ve organik maddeyle beslenerek toprak oluşumuna ve besin döngüsüne önemli katkı sağlar. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar; yaşadıkları ortamın nem ve bitki örtüsü durumunun iyi birer göstergesidir.