Polycirrus jubatus Bobretzky, 1869

Polycirrus jubatus, Terebellidae ailesinin Polycirrinae alt ailesine ait bir deniz solucanıdır. Tür, Rus zoolog Bobretzky tarafından 1869 yılında tanımlanmıştır. Tür adı Latincede yeleli anlamına gelir ve ön kısımdaki yoğun tutunaç demetine işaret eder. Cinsin diğer üyeleri gibi solungaçlardan yoksundur ve yumuşak, kolayca zarar görebilen bir vücuda sahiptir.

Polycirrinae alt ailesine bağlı bu solucanlarda diğer Terebellidae üyelerinde görülen dallı solungaçlar bulunmaz; solunum büyük ölçüde ince vücut duvarı ve tutunaçlar aracılığıyla gerçekleşir. Ağzın üst kısmından çıkan çok sayıda ince, uzayabilen tutunaç ise ailenin tipik özelliğidir. Vücut yumuşak, kolayca kırılabilen bir yapıdadır ve ön kısmı arkaya göre daha kalındır. Bu grubun bazı üyelerinin rahatsız edildiğinde ışık saçabildiği (biyolüminesans) bilinmektedir.

Ailenin üyeleri çoğunlukla tüp içinde yaşayan, yerleşik solucanlardır. Tüplerini kum taneleri, kabuk kırıntıları ve çamuru salgıladıkları mukusla birbirine yapıştırarak oluşturur; bu tüpler taşların altında, kaya yarıklarında, deniz çayırlarının köklerinde veya yumuşak zeminde bulunabilir. Beslenme biçimleri dip çökeli beslenmesi olarak adlandırılır: hayvan, tutunaçlarıyla dipteki ince organik maddeyi, bakterileri ve diyatomeleri toplar. Ayrı eşeyli olan bu solucanlarda üreme genellikle yumurta ve spermin suya bırakılmasıyla gerçekleşir; bazı türlerde yumurtalar jelatinli kütleler içinde korunur.

Karadeniz ve Akdeniz'in sığ dip alanlarından bilinir; taş altlarında, algler arasında ve sert zeminlerdeki yarıklarda yaşar. Türkiye kıyılarındaki dip faunası çalışmalarında kaydedilen çok kıllı solucanlar arasında yer alır.

İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmayan bu solucanlar, deniz tabanı topluluklarının bileşimini izleyen bilimsel çalışmalarda sıkça kaydedilir; bulundukları ortamın çökel yapısı ve organik madde düzeyi hakkında bilgi verdikleri için çevresel izleme açısından da değerlidir. Tür düzeyinde ayrım, kıl ve kancacıkların biçimi, solungaç yapısı ve vücut halkalarının sayısı gibi ancak mikroskop altında görülebilen özelliklere dayandığından çoğunlukla uzmanlık gerektirir.