Terebella lapidaria Linnaeus 1767

Terebella lapidaria, Terebellidae ailesinin adını verdiği Terebella cinsine ait bir deniz solucanıdır ve Linnaeus tarafından tanımlanan ilk deniz solucanlarından biridir. Tür adı Latincede taşlara ait anlamına gelir ve hayvanın taşlar arasında yaşama alışkanlığına işaret eder. Vücudu kırmızımsı ya da pembemsi renkte olup ön kısımda uzun tutunaçlar ve dallı solungaçlar bulunur.

Terebellidae ailesinin üyeleri, vücudun ön kısmında yer alan çok sayıda uzun, ince ve oluklu tutunaçlarıyla kolayca tanınır. Bu tutunaçlar baş bölgesindeki üst dudaktan çıkar ve hayvan tüpünün içinde dururken çevredeki zeminin yüzeyine doğru uzatılır. Tutunaçların yüzeyindeki silli oluklar, yakalanan organik parçacıkları ağza doğru taşır. Göğüs bölgesinde çoğu türde kan kırmızısı renkte, dallanmış solungaçlar bulunur; vücut genellikle önde kalın, arkaya doğru incelen bir yapıdadır.

Bu solucanlar ömürlerinin büyük kısmını aynı yerde, kendi yaptıkları yumuşak ya da kum kaplı tüplerin içinde geçirir. Gündüz veya gece tutunaçlarını tüpten dışarı uzatarak çevredeki zemini tarar ve dipte biriken organik parçacıkları, tek hücreli algleri ve küçük canlı kalıntılarını toplar. Bu tür beslenme, deniz tabanında madde döngüsünün önemli bir halkasını oluşturur. Larvalar kısa ya da uzun bir süre su sütununda yaşadıktan sonra dibe yerleşir ve kendi tüplerini inşa etmeye başlar.

Taş altlarında ve kaya yarıklarında, çamur ve kum tanelerinden yapılmış tüpler içinde yaşar. Kuzeydoğu Atlantik ve Akdeniz kıyılarından bilinir. Türkiye kıyılarındaki dip faunası çalışmalarında kaydedilen çok kıllı solucanlar arasında yer alır.

Terebellidae solucanları, dip çökelini karıştırıp havalandırmaları ve organik maddeyi besin ağına geri kazandırmalarıyla deniz tabanı ekosistemlerinde önemli bir rol üstlenir; aynı zamanda balıklar, kabuklular ve diğer dip hayvanları için besin kaynağıdır. Türlerin kesin tanımı çoğunlukla solungaçların sayısı ve dallanma biçimi, kıl taşıyan halkaların sayısı ve kancacıkların yapısı gibi mikroskobik özelliklere dayanır; bu nedenle tür düzeyinde teşhis genellikle uzman incelemesi gerektirir.