Phymata crassipes (Linnaeus, 1775)

Phymata crassipes, yarım kanatlılar (Hemiptera) takımına ait, pusucu böcekler olarak bilinen Phymatinae grubunun Avrupa'daki en tanınmış temsilcisidir. Bu grup bazı sınıflandırmalarda ayrı bir familya (Phymatidae), günümüzde çoğunlukla suikastçı böceklerin (Reduviidae) bir alt familyası olarak kabul edilir. Tür, Linnaeus tarafından 18. yüzyılda tanımlanmıştır.

Ergin böcekler yaklaşık 7–9 milimetre boyundadır. Gövde kısa, tıknaz ve köşelidir; karın kenarları genişleyip yanlara taşar. Rengi kahverengi, sarımsı ve kirli beyaz tonların karışımından oluşur ve böceği kuru çiçeklerin ve bitki kalıntılarının arasında neredeyse görünmez kılar. En belirgin özelliği, avı kavramak için kalınlaşmış, kıskaç benzeri ön bacaklarıdır; tür adı da Latincede kalın ayaklı anlamına gelir.

Tür, kuru ve güneşli otlaklarda, kalkerli yamaçlarda, kumullarda ve orman kenarlarında yaşar. Çoğunlukla sarı ve beyaz çiçeklerin üzerinde hareketsiz bekleyerek pusu kurar; çiçeğe gelen arılar, sinekler ve diğer böcekler yaklaştığında ön bacaklarıyla yakalar ve hortumuyla sokarak sindirim salgısı enjekte eder. Kendisinden büyük avları da etkisiz hale getirebilir. Yetişkinler yaz aylarında görülür; kışı genellikle yumurta evresinde geçirir ve yılda tek döl verir.

Yayılışı Avrupa'nın büyük bölümünden Kafkasya, Orta Asya ve Batı Asya'ya kadar uzanır. Birçok Orta Avrupa ülkesinde kuru otlak yaşam alanlarının kaybı nedeniyle nadirleşmiştir. İnsan için tehlikeli değildir; ancak elle tutulduğunda savunma amacıyla sokabilir. Çiçeklerdeki tozlaşmacı böcekleri avladığı için kimi zaman olumsuz görülse de doğal besin ağının olağan bir parçasıdır ve kuru otlak ekosistemlerinin sağlıklı olduğunu gösteren türler arasında sayılır.