Pecten jacobaeus (Linnaeus, 1758)

Pecten jacobaeus, Akdeniz tarağı ya da hacı tarağı olarak da bilinen, tarakgiller (Pectinidae) familyasına ait büyük bir çift kabuklu deniz yumuşakçasıdır. Tarakgiller, yelpaze biçimli kabukları, menteşe yanındaki kulakçıkları ve kabuklarını çırparak yüzebilme yetenekleriyle tanınır. Bu tür, Akdeniz'in en bilinen ve en gösterişli tarak türlerinden biridir.

Kabuğu genellikle 10–15 santimetre çapa ulaşabilir. İki kabuk birbirinden belirgin biçimde farklıdır: alttaki sağ kabuk derin ve çanak biçimli, üstteki sol kabuk ise düz ya da hafifçe içe çöküktür. Kabuk yüzeyinde kalın, yassı ve köşeli ışınsal kaburgalar bulunur. Rengi kırmızımsı kahverengi, pembe ya da krem tonlarında olabilir. Bu kabuk biçimi tarihte bir simge olarak da kullanılmış; Santiago de Compostela hacılarının amblemi olmuş ve tür adını da buradan almıştır.

Kumlu ve kumlu-çamurlu zeminlerde, genellikle birkaç metreden yüz metreyi aşan derinliklere kadar yaşar. Çoğunlukla kabuğunun bir kısmını tabana gömerek dinlenir ve sudaki plankton ile organik parçacıkları süzerek beslenir. Manto kenarındaki çok sayıda küçük göz sayesinde yaklaşan yırtıcıları, özellikle deniz yıldızlarını fark eder ve kabuklarını hızla kapatarak su püskürtüp kaçar. Hermafrodit bir türdür; aynı bireyde hem erkek hem dişi üreme dokusu bulunur ve üreme ürünleri suya bırakılır.

Akdeniz'de geniş bir yayılışa sahiptir ve Atlantik'in komşu kıyılarında da görülür. Eti lezzetli olduğundan birçok Akdeniz ülkesinde avlanır ve değerli bir deniz ürünü olarak tüketilir. Dip trolü ve dreç gibi yöntemlerle yapılan aşırı avcılık bazı bölgelerde stokları azaltmıştır; bu nedenle sürdürülebilir avcılık bu tür için önemlidir. Kabukları süs eşyası ve mutfak kabı olarak da kullanılır.