Parhyale aquilina (A. Costa, 1857)

Parhyale aquilina, amfipodlar (Amphipoda) takımının Hyalidae familyasına ait bir deniz kabuklusudur. Tür ilk kez A. Costa (1857) tarafından tanımlanmıştır. Gelgit bölgesinde ve sığ kıyı sularında yaşayan, yaklaşık bir santimetreye kadar boy yapabilen, kahverengimsi ya da yeşilimsi tonlarda bir amfipoddur. Taşların altında, alg örtülerinin arasında ve kıyıya vuran organik artıkların çevresinde bulunur. Akdeniz'den tanımlanmış olup sıcak ve ılıman denizlerin kıyılarından bildirilmektedir. Erkeklerin ikinci kıskaçlı bacağı belirgin biçimde iridir.

Hyalidae familyası, çoğunlukla gelgit bölgesinde ve sığ kıyı sularında yaşayan amfipodları kapsar. Üyeleri kayalıklarda, alg örtüleri ve taşların altında, deniz çayırlarında yoğun topluluklar oluşturabilir. Genellikle algler ve organik artıklarla beslenirler. İkinci kıskaçlı bacak erkeklerde belirgin biçimde büyümüştür ve çiftleşme sırasında dişiyi tutmada kullanılır.

Amfipodlar (Amphipoda), yüksek kabuklular (Malacostraca) sınıfı içinde yer alan, sırt kabuğu (karapaks) bulunmayan küçük kabuklulardan oluşan büyük bir takımdır. Gövde çoğunlukla yanlardan basıktır; baş, göğüs (pereon) ve karın (pleon) bölümlerinden oluşur. Göğüs bacaklarının ilk iki çifti genellikle tutmaya yarayan kıskaçlı bacaklara (gnatopod) dönüşmüştür, karın bölümündeki bacaklar ise yüzme ve zıplamada kullanılır. Dişiler yumurtalarını göğüs altındaki kuluçka kesesinde taşır; yavrular larva evresi geçirmeden, erişkinlere benzer biçimde çıkar. Takımın dünyada binlerce türü vardır ve denizlerden tatlı sulara, hatta nemli kara ortamlarına kadar çok çeşitli yaşam alanlarında bulunurlar.

Amfipodlar deniz ekosistemlerinde besin zincirinin önemli halkalarındandır. Organik artıkları ve alg parçalarını tüketerek madde döngüsüne katkı sağlarlar, aynı zamanda balıklar, deniz kuşları ve diğer omurgasızlar için başlıca besin kaynaklarından birini oluştururlar. Kirliliğe ve ortam değişikliklerine duyarlı olmaları nedeniyle bentik toplulukları inceleyen çalışmalarda çevre kalitesinin göstergesi olarak da kullanılırlar. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.