Parevansula elegans (Marinov, 1974)

Parevansula elegans, (Marinov, 1974) tarafından tanımlanmış, harpaktikoid kopepodlar (Harpacticoida) takımının Ameiridae familyasına ait küçük bir deniz kabuklusu türüdür. Parevansula cinsinde yer alır. Deniz dibindeki sedimentlerde ve kıyı ortamlarında yaşayan mikroskobik boyutlu bir hayvandır.

Ameiridae familyası, harpaktikoidlerin en kalabalık ve en yaygın familyalarından biridir; denizlerin yanı sıra tatlı sularda ve yer altı sularında yaşayan pek çok türü kapsar. Üyeleri genellikle ince, uzun ve silindire yakın vücutlu, küçük boylu kopepodlardır. Familya, özellikle sediment içinde yaşayan türler açısından zengindir.

Harpaktikoidler (Harpacticoida), kopepodların en çeşitli takımlarından biridir. Boyları çoğunlukla 0,2 ile 2 milimetre arasındadır; vücutları baş-göğüs (prosom) ve karın (urosom) bölgelerine ayrılır, ancak iki bölge arasındaki geçiş belirgin değildir. Birinci antenleri genellikle kısadır ve erkeklerde çiftleşme sırasında dişiyi tutmaya yarayan kavrayıcı bir yapıya dönüşmüştür. Dişiler yumurtalarını genellikle vücutlarının altında taşıdıkları bir yumurta kesesinde taşır.

Bu grubun üyeleri bentik yaşar; yani deniz dibindeki sediment içinde ya da yüzeyinde, alg ve deniz çayırları arasında bulunur. Bakteriler, diatomeler, mikroskobik algler ve organik döküntülerle beslenirler. Yumurtadan çıkan nauplius larvası birkaç evreden geçtikten sonra kopepodit evrelerine, ardından ergin bireye dönüşür. Meiyofauna denilen küçük dip canlıları topluluğunun en önemli bileşenlerinden olan harpaktikoidler, balık yavruları ve diğer küçük hayvanlar için temel besin kaynağıdır ve deniz ekosistemlerinde besin döngüsünde önemli bir rol oynar. Çevresel değişimlere duyarlı oldukları için kirlilik izleme çalışmalarında da kullanılırlar. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmaz; çıplak gözle neredeyse görülemeyecek kadar küçük olduğundan ancak mikroskop altında incelenerek tanımlanabilir. Türlerin ayırt edilmesinde bacakların dal yapısı, kılların sayısı ve dizilişi ile erkek ve dişi arasındaki farklar gibi ince morfolojik özellikler esas alınır.