Ophrys reinholdii subsp. antiochiana

Ophrys reinholdii subsp. antiochiana, orkidegiller (Orchidaceae) familyasından Ophrys reinholdii türünün bir alttürüdür. O. reinholdii, koyu renkli, üç loblu dudak yaprağı üzerindeki belirgin beyaz çizgi ve halkalarla tanınır ve Ege ile Anadolu’da yayılış gösterir. Alttür adı, Antakya’nın antik adı olan Antiokheia’ya atıfta bulunur; bu alttür Hatay çevresinden tanımlanmıştır.

Bu cinsin üyeleri, toprak altında bir ya da iki yumru taşıyan, çok yıllık ve otsu bitkilerdir. Sonbahar ya da kış aylarında toprak yüzeyinde bir yaprak rozeti oluşturur, ilkbaharda ise genellikle 10–40 cm boyunda, birkaç çiçekli bir gövde verirler. Çiçeklerde üç adet çanak yaprak ile iki küçük taç yaprak bulunur; dikkat çekici olan kısım, kadifemsi tüylerle kaplı, kabarık ve çoğunlukla kahverengi tonlardaki dudak (labellum) yaprağıdır. Dudağın ortasında yer alan ve “ayna” (speculum) adı verilen parlak, desenli alan türlerin ayırt edilmesinde önemli bir özelliktir.

Ophrys türleri, dişi böcekleri taklit eden çiçekleriyle tanınır. Dudak yaprağının biçimi, tüylenmesi ve salgıladığı koku, belirli yaban arısı ya da bal arısı akrabası türlerinin dişilerine benzer. Bu aldatmacaya kapılan erkek böcekler çiçekle çiftleşmeye çalışırken polen kümelerini (polinyum) taşıyarak tozlaşmayı sağlar; bitki karşılığında nektar sunmaz. Bu son derece özgül ilişki nedeniyle her tür ya da alttür çoğunlukla tek bir ya da birkaç tozlayıcı böcek türüne bağımlıdır. Tohumları toz kadar küçüktür ve çimlenebilmek için topraktaki ortakçı mantarlarla birliktelik kurmaları gerekir.

Bu orkideler çoğunlukla güneşli, kireçli topraklarda; çayırlarda, makilik ve frigana alanlarında, seyrek çam ormanlarının açıklıklarında ve terk edilmiş zeytinlik ya da tarlalarda yetişir. Çiçeklenme dönemleri genellikle ilkbahar ile yaz başı arasına denk gelir. Cinsin dağılım merkezi Akdeniz havzasıdır ve Anadolu, birçok yerel tür ve alttürüyle bu cinsin en zengin bölgelerinden biridir.

Türkiye’deki bütün orkide türleri, salep elde etmek için yumrularının toplanması, otlatma, tarım alanlarının genişlemesi ve yapılaşma gibi baskılar altındadır. Orkide türleri uluslararası ticareti düzenleyen CITES sözleşmesi kapsamında koruma altındadır ve doğadan toplanmaları yasaktır. Yaşam alanlarının korunması, bu nadir bitkilerin geleceği açısından büyük önem taşır.