Notonecta glauca glauca Linnaeus, 1758

Notonecta glauca glauca, Avrupa’nın en yaygın ve en iyi bilinen sırtüstü yüzen böceğidir. Erginleri yaklaşık 14–16 mm boyunda olup sırtları açık renkli, ön kanatları genellikle sarımsı-kahverengi ve koyu lekelidir. Bu ad, türün aday alt türünü ifade eder.

Sırtüstü yüzen böcekler (Notonectidae) suyun içinde ters dönmüş hâlde, yani sırtları aşağıda yüzmeleriyle tanınır. Uzun, kürek biçimli ve kıllı arka bacakları güçlü yüzme organlarıdır. Sırtları tekne omurgası gibi kabarık, karın tarafları ise koyu renklidir; bu ters renklenme hem alttan hem üstten bakan avcılara karşı kamuflaj sağlar. Karın üzerindeki kıllar arasında hava tutarak nefes alırlar ve zaman zaman karın ucunu yüzeye çıkararak bu hava deposunu yenilerler. Notonecta cinsi ailenin en iri ve en yaygın üyelerini içerir; Avrupa türlerinin boyu genellikle 1–2 cm arasındadır. Türler birbirine çok benzer ve kesin ayrımları çoğu zaman sırt desenine, ön kanat renklenmesine ve erkek eşey organlarının yapısına dayanır.

Bu böcekler etkin avcılardır. Suyun yüzey gerginliğine düşen böcekleri bacaklarındaki duyu kıllarıyla algılayan titreşimlerden bulur, sivrisinek larvaları, küçük böcekler, iribaş ve hatta küçük balık yavrularını ön bacaklarıyla yakalayıp hortumlarıyla sokarak sindirim salgısı enjekte eder ve sıvılaşan dokuyu emerler. Elle tutulduklarında insanı da sokabilirler; sokma arı sokmasına benzer biçimde acı verir ancak tehlikeli değildir. İyi uçucudurlar ve yeni oluşan su birikintilerine hızla yerleşebilirler. Yumurtalarını su bitkilerinin dokusuna ya da yüzeyine bırakırlar. Yarım kanatlılar (Hemiptera) takımının tüm üyeleri gibi, ağız parçaları delici-emici bir hortuma dönüşmüştür. Gelişimleri yarım başkalaşımlıdır: yumurtadan çıkan nimfler ergine benzer, birkaç kez deri değiştirerek büyür ve kanatları son deri değişiminde tam gelişir. Pupa evresi yoktur. Bu takımın tatlı sularda yaşayan üyeleri, su ekosistemlerinin besin ağlarında hem avcı hem de av olarak önemli bir yer tutar.

Durgun ya da yavaş akan tatlı sularda; göletlerde, havuzlarda, sulak alan kenarlarında, hendeklerde ve bitki örtüsü zengin göl kıyılarında yaşarlar. Sivrisinek larvalarını tüketmeleri nedeniyle su ekosistemlerinde doğal bir denetim rolü üstlenirler; kendileri de balıklar, kurbağalar ve su kuşları için besin kaynağıdır. Aday alt tür Avrupa’nın büyük bölümünde ve Batı Asya’da yayılış gösterir.