Neocalanus robustior (Giesbrecht, 1888)

Neocalanus robustior, Calanidae familyasından, açık denizlerin planktonunda yaşayan bir kalanoid kopepod türüdür. Cinsin diğer üyeleri gibi birkaç milimetre boyunda, saydam ve iri yapılı bir kopepoddur; uzun antenleri ve iğ biçimli vücuduyla tipik bir kalanid görünümündedir. Türün tanımı, ilk kez 19. yüzyılın sonunda yapılmıştır.

Tropikal ve subtropikal okyanusların sıcak sularında yaygın olarak bulunur; yüzey sularından orta derinliklere kadar dağılım gösterir. Akdeniz planktonunda da kaydedilmiş türler arasındadır.

Calanidae familyası, kalanoid kopepodlar arasında görece iri yapılı türleri barındırır. Bu familyanın üyeleri genellikle açık denizlerde yaşar, süzerek beslenir ve birçok türü vücutlarında yağ depolayarak mevsimsel olarak derin sulara iner. Familya, okyanus planktonunun biyokütlesine en büyük katkıyı yapan gruplardan biri olarak kabul edilir.

Kalanoid kopepodların ilk antenleri (antenüller) genellikle çok uzundur ve vücut boyunu aşabilir; bu antenler hem yüzme ve süzülme sırasında dengeyi sağlar hem de sudaki titreşimleri algılayarak avcıları ve besinleri fark etmeye yarar. Vücut, ön tarafta geniş bir baş-göğüs bölümü (prosom) ile arkada daha dar bir karın bölümünden (urosom) oluşur. Erkekler ile dişiler çoğu zaman antenül yapısı, beşinci bacak çifti ve karın halkalarının sayısı bakımından birbirinden ayrılır; türlerin kesin tanımı da büyük ölçüde bu ayrıntıların mikroskop altında incelenmesine dayanır.

Gelişme dolaylıdır: yumurtadan çıkan larva altı nauplius ve beş kopepodit evresinden geçerek ergin hâle gelir. Kopepodlar, bitkisel planktonla beslenen en önemli hayvan gruplarından biridir ve hem balık larvaları hem de hamsi, sardalya gibi plankton yiyen balıklar için temel besin kaynağıdır. Bu nedenle deniz besin ağlarında birincil üretimi üst basamaklara aktaran kilit halkayı oluştururlar ve deniz ekosistemlerinin izlenmesinde gösterge canlılar olarak sıkça incelenirler.