Neoascia tenur (Harris, 1780)

Neoascia tenur, sinek kuşları (Syrphidae) familyasına ait küçük bir sinek türüdür. Avrupa'dan Asya'ya uzanan geniş bir Palearktik yayılışa sahip olan tür, sulak alanlara bağlı yaşamasıyla tanınır.

Neoascia cinsinin üyeleri birkaç milimetre boyunda, küçük, ince yapılı ve çoğunlukla parlak siyah renkli sineklerdir. Karın (abdomen) genellikle ince bir sapla göğüse bağlanır ve bazı türlerde küçük sarımsı lekeler taşır. Bu sinekler sulak çayırlar, bataklık kenarları ve dere boyları gibi nemli ortamlarda, alçak bitkilerin arasında uçarken görülür. Larvaları sucul ya da yarı sucul olup çürümekte olan bitki artıkları ve organik maddece zengin çamur içinde gelişir.

Sinek kuşları ya da çiçek sinekleri olarak bilinen Syrphidae familyası, iki kanatlılar (Diptera) takımının en zengin ve en tanınmış familyalarından biridir. Dünyada altı binden fazla türü bulunan familyanın üyelerinin çoğu arı ve eşek arılarını taklit eden sarı-siyah desenlere sahiptir; ancak bu sinekler sokmaz ve insanlar için tamamen zararsızdır. Kanatlarında, kanat ortasından geçen ve damarlara bağlı olmayan yalancı bir damar (vena spuria) bulunması familyanın en önemli ayırt edici özelliğidir. Ergin bireyler havada tek bir noktada asılı kalarak uçabilmeleriyle dikkat çeker.

Erginler çiçek nektarı ve poleniyle beslendikleri için arılardan sonra en önemli tozlayıcı böcek gruplarından biri sayılır. Larvaların beslenme biçimi ise familya içinde çok çeşitlidir: bazı gruplar yaprak bitlerini avlayarak tarımda doğal biyolojik mücadeleye katkı sağlar, bazıları çürüyen bitki ve odun artıklarında, ağaç özsuyu akıntılarında ya da sulak ortamlarda gelişir. Bu nedenle sinek kuşları hem tozlaşma hem de madde döngüsü açısından ekosistemlerde önemli bir yer tutar ve habitat kalitesinin göstergesi olarak da kullanılır.

Türkiye, Avrupa, Asya ve Akdeniz faunalarının kesiştiği konumu nedeniyle sinek kuşları bakımından zengin bir ülkedir ve özellikle son yıllarda yapılan çalışmalarla yurdumuzdan pek çok yeni kayıt ve yeni tür bildirilmiştir. Bu grubun türlerinin kesin olarak tanımlanması çoğu zaman mikroskop altında ayrıntılı inceleme gerektirir; arazide çekilen fotoğraflar ise genellikle yalnızca cins düzeyinde tanımlamaya olanak verir.