Mycetophila pictula Meigen, 1830

Mycetophila pictula, mantar sivrisinekleri ailesine (Mycetophilidae) ait, 1830 yılında Meigen tarafından tanımlanan bir sinek türüdür. Tür adı "küçük boyalı" anlamına gelir ve kanatlarındaki desenli görünüme gönderme yapar. Avrupa'da geniş bir alanda bilinir.

Mycetophila, mantar sivrisinekleri ailesinin adını veren ve en kalabalık cinsidir; dünyada birkaç yüz türü bilinir. Bu cinsin pek çok türünün kanatlarında koyu renkli lekeler ya da bantlar bulunur ve bu desenler tanımada yardımcı olur. Bacakların kaval kemiklerinde (tibia) belirgin dikenler vardır. Larvaları şapkalı mantarlar, raf mantarları ve diğer mantar gruplarının meyve cisimlerinde gelişir; bazı türler tek bir mantar grubuna, bazıları ise pek çok mantar türüne bağlıdır. Erginlerin vücut uzunluğu cinsin diğer üyelerinde olduğu gibi birkaç milimetreyi geçmez. Yaşam döngüsü yumurta, larva, pupa ve ergin evrelerinden oluşur; larva dönemi kısa sürer ve pupalaşma çoğunlukla toprakta ya da mantarın içinde gerçekleşir. Ilıman bölgelerde yılda birden fazla döl verebilirler. Erginler genellikle kısa ömürlüdür ve bu süreyi çoğunlukla çiftleşme ile yumurta bırakmaya ayırır; dişiler yumurtalarını larvaların besleneceği mantarların üzerine ya da yakınına bırakır.

Ailenin üyeleri ince gövdeli, uzun bacaklı, kambur göğüslü küçük sineklerdir ve ilk bakışta sivrisineklere benzeseler de kan emmezler. Bacaklarındaki belirgin dikenler ve uzun kalça bölümleri onları benzer gruplardan ayırmaya yardım eder. Genellikle nemli ve serin ortamları tercih eden bu sinekler, ormanlık alanlarda tuzaklarla yakalanan böcek topluluklarının önemli bir bölümünü oluşturur.

Mantar sivrisineklerinin yaşamı büyük ölçüde mantarlara bağlıdır; bu nedenle bolluklarında nem ve mantar oluşumunun yoğun olduğu ilkbahar ve sonbahar dönemleri öne çıkar. Orman tabanında ayrışma süreçlerine katılan bu sinekler, kuşlar ve örümcekler gibi pek çok canlıya besin olur. Tarım zararlısı olarak bilinmezler ve insanlar için bir tehlike oluşturmazlar.