Melica persica subsp. jacquemontii

Melica persica subsp. jacquemontii, buğdaygiller (Poaceae) familyasının inciotu cinsi Melica içinde yer alan Melica persica türünün bir alttürüdür. Bazı kaynaklarda ayrı bir tür olarak Melica jacquemontii adıyla da ele alınır. Adı, Asya'da bitki toplamış bir doğa bilimciye ithaf edilmiştir. Bu alttür, türün daha doğudaki dağlık bölgelerle ilişkili biçimlerinden biridir.

Çok yıllık, sık öbekler oluşturan bir ottur. Gövdeleri dik ve ince, tabanları eski yaprak kınlarıyla örtülüdür. Yaprakları dar, çoğunlukla kıvrıktır. Çiçek durumu dar, sık ve başak görünümlü bir salkımdır. Melica cinsinin tipik özelliği olarak başakçıkların ucunda kısır lemmalardan oluşan küçük bir topuz bulunur. Lemmalar kenarlarda uzun, ipeksi tüyler taşır; olgunlaştığında bu tüyler açılır ve çiçek durumuna yumuşak, gümüşi bir görünüm kazandırır.

Kuru, taşlı ve kayalık dağ yamaçlarında, kayalık yarıklarında, bozkırlarda ve yüksek dağ otlaklarında yetişir. İlkbahar sonu ve yaz aylarında çiçeklenir. Rüzgârla tozlaşır ve tüylü lemmalar tohumların rüzgârla dağılmasına yardımcı olur. Derin kökleri sayesinde kuraklığa ve sert dağ koşullarına iyi uyum sağlamıştır.

Melica persica genel olarak Anadolu, Kafkasya, İran ve Orta Asya dağlarında yayılış gösterir; jacquemontii alttürü özellikle Orta Asya ve Himalaya bölgesiyle ilişkilendirilir. İnciotu türleri kurak dağ ekosistemlerinde toprağın tutulmasına katkıda bulunur ve otlayan hayvanlar için ek bir yem kaynağı oluşturur.

İnciotu cinsi Melica dünyada yaklaşık yüz kadar türü kapsar. Türkiye, bu cinsin Batı Asya'daki önemli çeşitlilik alanlarından biridir.

Buğdaygiller familyası, dünyada on binden fazla türüyle çiçekli bitkilerin en büyük familyalarından biridir. Buğday, arpa, çavdar, yulaf, pirinç ve mısır gibi temel besin bitkileri bu familyada yer alır. Familyanın yabani üyeleri çayır, bozkır ve mera ekosistemlerinin temelini oluşturur, toprağı erozyona karşı korur ve pek çok böcek, kuş ve memeli hayvan için besin ve barınak sağlar.