Lumbricus rubellus Hoffmeister, 1843

Lumbricus rubellus, Lumbricidae ailesine ait, Avrupa'nın en yaygın ve en iyi bilinen solucanlarından biridir. Alman zoolog Werner Hoffmeister tarafından 1843 yılında tanımlanmıştır. Kırmızımsı rengi nedeniyle çeşitli dillerde “kırmızı solucan” olarak anılır.

Erginleri genellikle 5–15 cm uzunluğundadır. Sırt tarafı parlak kırmızımsı kahverengi ya da morumsu, karın tarafı daha soluktur; vücudun arka ucu hafifçe yassılaşmıştır. Klitellum turuncumsu renkte olup yaklaşık 26.–32. halkalar arasında yer alır. Yakın akrabası olan daha iri yapılı Lumbricus terrestris'ten küçük boyu ve daha koyu, düzgün pigmentasyonuyla ayrılır.

Tür, toprağın en üst katmanında ve yaprak döküntüsü içinde yaşar; çürümekte olan bitki artıkları, gübre ve kompost ile beslenir. Ormanlarda, çayırlarda, bahçelerde ve tarım alanlarında, organik maddece zengin nemli topraklarda bol bulunur. Hızlı ürediği için kompost yapımında ve balık yemi olarak da kullanılır.

Doğal yayılış alanı Avrupa'dır; ancak insan eliyle Kuzey ve Güney Amerika, Avustralya ve Yeni Zelanda başta olmak üzere dünyanın pek çok bölgesine taşınmıştır. Kuzey Amerika'nın buzul sonrası ormanlarında yaprak döküntüsünü hızla tükettiği için orman tabanı ekolojisini değiştiren istilacı bir tür olarak değerlendirilir. Toprağın havalanmasına ve besin döngüsüne önemli katkı sağlar, birçok hayvan için başlıca besin kaynaklarındandır ve insanlar için hiçbir tehlike oluşturmaz.

Halkalı solucanlar hermafrodittir; her birey hem erkek hem dişi üreme organlarına sahiptir, ancak çoğu tür çiftleşerek sperm değiş tokuşu yapar. Döllenmiş yumurtalar klitellumun salgıladığı bir kokon içinde toprağa bırakılır ve yavrular bu kokondan küçük solucanlar olarak çıkar; larva evresi yoktur. Solucanlar deri yoluyla solunum yaptıklarından nemli ortama bağımlıdır; kurak ve soğuk dönemleri genellikle toprağın derin katmanlarında, kıvrılıp hareketsiz kalarak geçirirler.