Lucicutia longicornis (Giesbrecht, 1889)

Lucicutia longicornis, Lucicutiidae ailesine bağlı bir kalanoid kopepod türüdür. Adı “uzun antenli” anlamına gelir; cinsin zaten uzun olan birinci antenleri bu türde özellikle göze çarpar. Uzamış kuyruk çatalları da cinsin tipik bir özelliğidir.

Tür, sıcak ve ılıman okyanusların orta derinlikteki sularında yaşar ve Akdeniz’den de bilinir. Cinsin diğer üyeleri gibi parçacıklar ve küçük planktonik canlılarla karışık beslendiği düşünülür.

Lucicutiidae ailesi tek bir cinsten, Lucicutia cinsinden oluşur. Bu cinsin üyeleri ince uzun gövdeleri, çok uzun birinci antenleri ve özellikle belirgin biçimde uzamış kuyruk çatalları (furka) ile kolayca tanınır. Türlerin büyük kısmı açık okyanusların orta ve derin sularında yaşar, birkaçı ise yüzey sularında da yaygındır. Cinste kırkı aşkın tür tanımlanmıştır ve bunların önemli bir kısmı yalnızca derin deniz örneklerinden bilinir.

Kalanoid kopepodlar, denizlerdeki zooplanktonun hem tür sayısı hem de birey sayısı bakımından en baskın gruplarından biridir. Vücutları genellikle yumurta biçimli, öne doğru genişleyen bir ön gövde (prosom) ile daha dar ve bölütlü bir arka gövdeden (urosom) oluşur. Birinci antenleri çok uzundur ve hem yüzmede hem de çevredeki titreşimleri algılamada kullanılır. Ağız parçaları ve yüzme bacaklarıyla oluşturdukları su akımları sayesinde suda asılı küçük parçacıkları yakalayabilirler.

Kalanoidlerde eşeyler ayrıdır; erkekler dişiye spermatofor adı verilen sperm paketleri bırakır. Yumurtadan çıkan nauplius larvaları altı nauplius ve beş kopepodit evresinden geçerek erginleşir. Pek çok tür gündüzleri derin sulara inip geceleri yüzeye yükselerek günlük dikey göç yapar. Bu canlılar fitoplankton ile balıklar arasındaki besin zincirinde kilit bir halka oluşturur; birçok ticari balığın larvaları ve hamsi, sardalya gibi küçük pelajik balıklar büyük ölçüde kopepodlarla beslenir. Ayrıca dışkı paketleri ve dikey göçleri aracılığıyla karbonun derin denizlere taşınmasına da katkıda bulunurlar.