Lucicutia flavicornis (Claus, 1863)

Lucicutia flavicornis, Lucicutiidae ailesinin en yaygın ve en iyi bilinen türüdür. Adı “sarı antenli” anlamına gelir. Boyu yaklaşık iki milimetre düzeyindedir ve ince gövdesi, uzun kuyruk çatallarıyla kolayca tanınır.

Tropik, subtropik ve ılıman okyanusların hemen tamamında, çoğunlukla yüzey ile orta derinlik arasındaki sularda bulunur. Akdeniz’de de yaygındır. Karışık beslenen bir türdür ve açık deniz zooplanktonunun düzenli bir bileşenidir.

Lucicutiidae ailesi tek bir cinsten, Lucicutia cinsinden oluşur. Bu cinsin üyeleri ince uzun gövdeleri, çok uzun birinci antenleri ve özellikle belirgin biçimde uzamış kuyruk çatalları (furka) ile kolayca tanınır. Türlerin büyük kısmı açık okyanusların orta ve derin sularında yaşar, birkaçı ise yüzey sularında da yaygındır. Cinste kırkı aşkın tür tanımlanmıştır ve bunların önemli bir kısmı yalnızca derin deniz örneklerinden bilinir.

Kalanoid kopepodlar, denizlerdeki zooplanktonun hem tür sayısı hem de birey sayısı bakımından en baskın gruplarından biridir. Vücutları genellikle yumurta biçimli, öne doğru genişleyen bir ön gövde (prosom) ile daha dar ve bölütlü bir arka gövdeden (urosom) oluşur. Birinci antenleri çok uzundur ve hem yüzmede hem de çevredeki titreşimleri algılamada kullanılır. Ağız parçaları ve yüzme bacaklarıyla oluşturdukları su akımları sayesinde suda asılı küçük parçacıkları yakalayabilirler.

Kalanoidlerde eşeyler ayrıdır; erkekler dişiye spermatofor adı verilen sperm paketleri bırakır. Yumurtadan çıkan nauplius larvaları altı nauplius ve beş kopepodit evresinden geçerek erginleşir. Pek çok tür gündüzleri derin sulara inip geceleri yüzeye yükselerek günlük dikey göç yapar. Bu canlılar fitoplankton ile balıklar arasındaki besin zincirinde kilit bir halka oluşturur; birçok ticari balığın larvaları ve hamsi, sardalya gibi küçük pelajik balıklar büyük ölçüde kopepodlarla beslenir. Ayrıca dışkı paketleri ve dikey göçleri aracılığıyla karbonun derin denizlere taşınmasına da katkıda bulunurlar.