*Loimia medusa (Savigny, 1818)

Loimia medusa, Terebellidae ailesine ait, görece iri yapılı bir deniz solucanıdır. Tür, Fransız doğa bilimci Savigny tarafından 1818 yılında Kızıldeniz'den elde edilen örneklere dayanarak tanımlanmıştır. Loimia cinsinin üyeleri genellikle göğüs bölgesinde üç çift dallı solungaç ve ön kısımlarında belirgin yan loblar taşır; yaşamlarını kumlu ya da çamurlu zeminlere gömülü tüpler içinde geçirir.

Bu ailedeki solucanların en belirgin özelliği, ağzın üst kısmından çıkan ve hayvanın vücut uzunluğunu bile aşabilen, sürekli hareket eden ince tutunaç demetidir. Vücut ön ve arka olmak üzere iki bölgeye ayrılır: kalınca olan ön bölgede kıl demetleri ve kanca biçimli küçük kıllar (uncini) bulunurken, arka bölge daha ince ve yumuşaktır. Çoğu türde göğüs halkalarının üzerinde, kanın taşıdığı oksijen nedeniyle parlak kırmızı görünen dallı solungaçlar yer alır.

Ailenin üyeleri çoğunlukla tüp içinde yaşayan, yerleşik solucanlardır. Tüplerini kum taneleri, kabuk kırıntıları ve çamuru salgıladıkları mukusla birbirine yapıştırarak oluşturur; bu tüpler taşların altında, kaya yarıklarında, deniz çayırlarının köklerinde veya yumuşak zeminde bulunabilir. Beslenme biçimleri dip çökeli beslenmesi olarak adlandırılır: hayvan, tutunaçlarıyla dipteki ince organik maddeyi, bakterileri ve diyatomeleri toplar. Ayrı eşeyli olan bu solucanlarda üreme genellikle yumurta ve spermin suya bırakılmasıyla gerçekleşir; bazı türlerde yumurtalar jelatinli kütleler içinde korunur.

Tür, Hint Okyanusu ve Batı Pasifik'in sıcak sularında geniş bir yayılış gösterir. Akdeniz'deki kayıtları, Süveyş Kanalı yoluyla Kızıldeniz'den gelmiş olabilecek yabancı (yerli olmayan) türler arasında değerlendirilir. Türkiye kıyılarındaki dip faunası çalışmalarında kaydedilen çok kıllı solucanlar arasında yer alır.

İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmayan bu solucanlar, deniz tabanı topluluklarının bileşimini izleyen bilimsel çalışmalarda sıkça kaydedilir; bulundukları ortamın çökel yapısı ve organik madde düzeyi hakkında bilgi verdikleri için çevresel izleme açısından da değerlidir. Tür düzeyinde ayrım, kıl ve kancacıkların biçimi, solungaç yapısı ve vücut halkalarının sayısı gibi ancak mikroskop altında görülebilen özelliklere dayandığından çoğunlukla uzmanlık gerektirir.