Krithe similis (G.W. Müller, 1894)

Krithe similis, midye kabuklular (Ostracoda) sınıfının Podocopida takımına, Krithidae familyasına ait denizel bir türdür. Tür, Alman zoolog G.W. Müller tarafından 1894 yılında Napoli Körfezi ve çevresindeki Akdeniz midye kabukluları üzerine hazırladığı kapsamlı monografide tanımlanmıştır. Boyu çoğu midye kabuklu gibi bir milimetrenin altındadır ve ancak mikroskop altında incelenerek tanımlanabilir. Türün ilk kez tanımlandığı Akdeniz, bilinen yayılışının merkezini oluşturur.

Krithidae familyasının üyeleri uzunca, düzgün ve parlak yüzeyli, ince kabuklu midye kabuklulardır. Bu familya özellikle soğuk ve derin sulardaki çamurlu tabanlarda baskındır ve kabuk kimyası geçmiş okyanus koşullarının araştırılmasında sıkça kullanılır. Krithe cinsi, uzunca, düzgün yüzeyli ve parlak kabuklu türleriyle tanınır; dünya okyanuslarının özellikle derin ve soğuk sularında yaygındır. Tür düzeyindeki ayrım, kabuğun biçimi, yüzey süslemeleri, kapama kası izleri ve menteşe yapısı ile yumuşak vücut parçalarının mikroskobik incelenmesine dayanır.

Midye kabuklular (Ostracoda), vücudu menteşeli iki kapakçıktan oluşan bir kabuğun içine tamamen kapanabilen küçük kabuklulardır. Kapakçıklar kalsiyum karbonattan yapılmıştır ve kapama kaslarıyla birbirine bağlanır; hayvan, duyargalarını ve bacaklarını kapakçıkların arasından dışarı çıkararak hareket eder ve beslenir. Vücut bölütlenmesi belirgin değildir; baş bölümü vücudun büyük kısmını oluşturur. Büyüme, kabuğun belirli aralıklarla atılıp yenilenmesiyle gerçekleşir ve yetişkinliğe ulaşana kadar genellikle birkaç gömlek değiştirme evresi geçirilir.

Bu küçük hayvanlar deniz tabanı topluluklarının önemli bir parçasıdır. Ölü organik maddeyi, bakterileri, diyatomeleri ve diğer mikroskobik besinleri tüketerek madde döngüsüne katkıda bulunurlar; kendileri de balıklar, yengeçler ve diğer omurgasızlar için besin kaynağıdır. Türlerin dağılımı su derinliği, sıcaklık, tuzluluk ve taban yapısı gibi etkenlere sıkı sıkıya bağlı olduğundan, midye kabuklular çevre koşullarının iyi birer göstergesi sayılır.

Sert kabukları ölümden sonra tortullarda kolayca korunduğu için midye kabuklular jeolojide ve paleontolojide çok değerlidir. Fosil ve yarı fosil kabuklarından yararlanılarak geçmişteki deniz düzeyi, sıcaklık ve tuzluluk değişimleri yorumlanır; petrol aramalarında katmanların yaşlandırılmasında da kullanılırlar. Günümüzde ise kirlilik ve ortam değişimlerinin izlenmesinde biyolojik gösterge olarak çalışılırlar. İnsanlar için herhangi bir zararları yoktur; çıplak gözle zor görülecek kadar küçük oldukları için yalnızca mikroskop altında tanımlanabilirler.