Holotrichius spinicollis Reuter, 1891

Holotrichius spinicollis, yarım kanatlılar (Hemiptera) takımının suikastçı böcekler familyasına (Reduviidae) ait bir böcek türüdür. Fin entomolog Reuter tarafından 1891 yılında tanımlanmıştır. Tür adındaki spinicollis sözcüğü “dikenli boyunlu” anlamına gelir ve ön göğüs üzerindeki diken benzeri çıkıntılara işaret eder.

Holotrichius cinsi, suikastçı böceklerin Reduviinae alt familyasına aittir. Cinsin üyeleri iri yapılı, vücudu ve bacakları yoğun, uzun tüylerle kaplı, genellikle kahverengi, siyahımsı ya da toprak rengi böceklerdir. Birçok türde dişiler kanatsız ya da çok kısa kanatlıdır ve uçamaz; erkekler ise çoğu zaman tam kanatlıdır. Bu belirgin eşey farkı, cinsin önemli tanıma özelliklerindendir.

Holotrichius türleri çoğunlukla Akdeniz havzası, Orta Doğu ve Orta Asya'nın kurak, bozkır ve yarı çöl alanlarında yaşar. Gündüzleri taş altlarında, toprak yarıklarında ya da bitki diplerinde saklanır, genellikle geceleri etkin olur ve yerde dolaşarak böcekleri ve başka eklem bacaklıları avlarlar. Erkekler geceleri ışığa gelebilir. İri hortumları nedeniyle elle tutulduklarında oldukça ağrılı sokabilirler.

Suikastçı böcekler (Reduviidae), yarım kanatlılar (Hemiptera) takımının en kalabalık yırtıcı familyalarından biridir ve dünya genelinde yedi bini aşkın tür içerir. Familyanın üyeleri, başın altına kıvrılarak taşınan, kalın ve kıvrık üç segmentli bir hortuma sahiptir. Avlarını bu hortumla delerek içine sindirim enzimleri içeren tükürük salgılar ve sıvılaşan dokuları emerek beslenirler. Pek çok türde boyun benzeri daralmış bir baş arkası, iri bileşik gözler ve avı yakalamaya uyarlanmış ön bacaklar görülür. Bazı türler ön göğüs altındaki oluğa hortumlarını sürterek ses de çıkarabilir.

Bu böcekler eksik başkalaşım geçirir: yumurtadan çıkan nimfler ergine benzer, ancak kanatsızdır ve birkaç deri değişiminden sonra ergin hâle gelir. Yumurtalar genellikle toprağa, taş altına, bitki yüzeylerine ya da kabuk çatlaklarına bırakılır. Tarım alanlarında ve doğal ekosistemlerde başka böcekleri avladıkları için zararlı böcek popülasyonlarının dengelenmesine katkıda bulunurlar. Elle tutulduklarında savunma amacıyla sokabilirler; bu ısırık ağrılı olabilir, ancak Akdeniz bölgesindeki türler insan için tehlikeli değildir ve Amerika kıtasındaki kan emici öpücük böceklerinden farklı olarak hastalık taşımazlar.