Hiatella arctica (Linnaeus, 1767)

Hiatella arctica, Hiatellidae ailesine ait, dünyanın en geniş yayılışlı deniz ikiçenetlilerinden biridir. Kutup denizlerinden tropik bölgelere kadar hemen her okyanusta kaydedilmiştir ve Akdeniz ile Türkiye kıyılarında da bulunur.

Hiatellidae ailesi, düzensiz biçimli ve dayanıklı kabuklara sahip, çoğunlukla kaya oyuklarında, yarıklarda ya da başka canlıların arasında yaşayan deniz ikiçenetlilerini içerir. Bu ailenin üyelerinde kabuk biçimi yaşanılan yere göre büyük ölçüde değişebilir; bu nedenle türlerin ayırt edilmesi çoğu zaman zordur. Kabuk genellikle beyazımsı, kaba yüzeyli ve arka ucu aralıktır.

Bu türün kabuğu küçük, genellikle birkaç santimetreyi geçmeyen boyda, kalın, beyazımsı ve düzensiz dikdörtgen biçimlidir. Gençlerinde kabuğun arka kısmında dikenli kaburgalar bulunabilir; bu dikenler yaşla birlikte aşınır. Bisus iplikleriyle kaya yarıklarına, midye kümelerine ve tutunucu yapıların arasına bağlanabilir ya da yumuşak kayaları oyarak yuva açabilir. Kabuk biçiminin bu kadar değişken olması, geçmişte pek çok ayrı tür adı verilmesine yol açmıştır.

Bu hayvanlar suyu sifonlarıyla içeri çekerek plankton ve organik parçacıkları süzer. Bazı türleri bisus ipliğiyle zemine tutunur, bazıları ise yumuşak kayalara oyarak yerleşir ve bu yolla kıyı kayalarının aşınmasına katkıda bulunur. Ayrı eşeyli olup larvaları planktonda gelişir ve geniş alanlara yayılabilir. Fosil kayıtlarıyla da iyi bilinen, uzun bir evrimsel geçmişe sahip bir türdür.

İkiçenetliler (Bivalvia), vücutları iki parçalı bir kabuk içinde bulunan, başı belirgin olmayan ve çoğunlukla suyu süzerek beslenen yumuşakçalardır. Solungaçları hem solunum hem de besin toplama görevi görür; bir birey günde litrelerce suyu süzebilir. Bu yolla suyun berraklaşmasına, besin maddelerinin dibe taşınmasına ve deniz tabanındaki madde döngüsünün sürmesine katkıda bulunurlar. Kabukları öldükten sonra da başka canlılara barınak ve tutunma yüzeyi sağlar.