Helictotrichon pubescens subsp. longifolia

Helictotrichon pubescens, tüylü yulaf otu olarak da bilinen, buğdaygiller familyasına ait çok yıllık bir ottur. Güncel sınıflandırmada Avenula cinsi altında Avenula pubescens olarak ele alınır. Bu kayıt, türün longifolia alttürüne aittir; bu alttür adından da anlaşılacağı gibi daha uzun yapraklarıyla tanımlanır.

Türün gövdeleri genellikle 30 ile 100 cm boyunda olur; yaprakları ve yaprak kınları özellikle alt kısımlarda yumuşak tüylüdür, tür adı da bu tüylülüğe işaret eder. Çiçek durumu dar bir salkımdır; başakçıklar parlak, gümüşi-yeşil ya da hafif menekşe tonlu olup kılçıklıdır. Çiçeklenme ilkbahar sonu ile yaz başında gerçekleşir.

Kireçli ya da nötr topraklardaki çayırlarda, mera alanlarında, orman açıklıklarında ve yol kenarlarında yetişir. Avrupa'dan Sibirya'ya ve Batı Asya'ya kadar geniş bir alanda yayılış gösterir. Besleyici değeri orta düzeyde olan bir mera otudur.

Buğdaygiller (Poaceae, eski adıyla Gramineae) dünyanın en büyük ve ekonomik açıdan en önemli bitki familyalarından biridir. Yaklaşık 12.000 türü kapsayan familya; buğday, arpa, çavdar, yulaf, mısır ve pirinç gibi temel tahılları, ayrıca mera ve çayır bitkilerinin büyük bölümünü içerir. Buğdaygillerin gövdesi boğumlu ve çoğunlukla içi boş bir saptır; yapraklar gövdeyi saran bir kın ve dar, paralel damarlı bir ayadan oluşur, kın ile aya arasında genellikle zarımsı bir dilcik bulunur. Çiçekler küçük, gösterişsizdir ve başakçık adı verilen birimlerde toplanır; tozlaşma büyük ölçüde rüzgârla gerçekleşir.

Buğdaygiller doğada toprağı tutan, erozyonu önleyen ve pek çok otçul hayvana besin sağlayan bitkilerdir. Yoğun saçak kök sistemleri toprağın organik madde içeriğini artırır, tohumları ise kuşlar ve küçük memeliler için önemli bir besin kaynağıdır. Meyve tipi, tohum kabuğunun meyve duvarıyla kaynaştığı karyopsis adı verilen tek tohumlu bir yapıdır. Türkiye, İran-Turan ve Akdeniz floristik bölgelerinin kesiştiği konumu nedeniyle buğdaygiller bakımından oldukça zengin bir ülkedir.