Healyella michaelseni Omodeo & Rota, 1989

Healyella michaelseni, Lumbricidae ailesinin Healyella cinsine ait bir halkalı solucan türüdür. Tür, Pietro Omodeo ve Emilia Rota tarafından 1989 yılında tanımlanmıştır. Tür adı, solucan sistematiğinin kurucularından Alman zoolog Wilhelm Michaelsen'e ithafen verilmiştir.

Bu cinsin üyeleri genellikle küçük ile orta büyüklükte, pigmenti zayıf ya da soluk pembemsi renkli solucanlardır. Cinsin ayırt edici özellikleri klitellumun konumu, eşey açıklıklarının yeri ve iç üreme organlarının yapısı gibi anatomik ayrıntılara dayanır; bu nedenle türler dış görünüşleriyle birbirinden kolayca ayrılamaz.

Anadolu, Kafkasya ve Balkanlarla birlikte Lumbricidae ailesinin en zengin çeşitlilik merkezlerinden biri sayılır. Buzul çağlarında buzla örtülmemiş olan bu bölgelerde pek çok solucan soyu varlığını sürdürmüş ve dar yayılışlı, yalnızca belirli dağlık alanlarda bilinen çok sayıda tür ortaya çıkmıştır. Bu türlerin önemli bir kısmı yalnızca birkaç örneğe dayanılarak tanımlanmış olup biyolojileri hakkındaki bilgiler sınırlıdır.

Halkalı solucanlar hermafrodittir; her birey hem erkek hem dişi üreme organlarına sahiptir, ancak çoğu tür çiftleşerek sperm değiş tokuşu yapar. Döllenmiş yumurtalar klitellumun salgıladığı bir kokon içinde toprağa bırakılır ve yavrular bu kokondan küçük solucanlar olarak çıkar; larva evresi yoktur. Solucanlar deri yoluyla solunum yaptıklarından nemli ortama bağımlıdır; kurak ve soğuk dönemleri genellikle toprağın derin katmanlarında, kıvrılıp hareketsiz kalarak geçirirler.

Toprakta açtıkları galeriler havalanmayı ve suyun süzülmesini artırır, bitki artıklarını parçalayıp toprakla karıştırmaları ise besin maddelerinin döngüsünü hızlandırır. Bu yüzden solucanlar toprak verimliliğinin önemli göstergeleri ve “ekosistem mühendisleri” olarak kabul edilir. Aynı zamanda kuşlar, köstebekler, kirpiler, kurbağalar ve pek çok omurgasız için önemli bir besin kaynağıdır. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.