Haloptilus longicornis (Claus, 1863)

Haloptilus longicornis, kopepodlar (Copepoda) sınıfının Calanoida takımına, Augaptilidae familyasına ve Haloptilus cinsine ait bir deniz kopepodu türüdür. Tür (Claus, 1863) tarafından tanımlanmıştır. Kopepodlar, çoğu birkaç milimetreden küçük olan, denizlerdeki zooplanktonun en kalabalık ve en önemli bölümünü oluşturan küçük kabuklulardır; kalanoid kopepodlar ise açık denizlerde en bol bulunan gruptur. Tür adı “uzun boynuzlu” anlamına gelir ve vücudundan uzun antenlerine işaret eder.

Haloptilus cinsi, Augaptilidae familyasına ait ince ve uzun vücutlu deniz kopepodlarını kapsar. Bu cinsin üyeleri, vücutlarından belirgin biçimde uzun birinci antenleri ve sivri, öne uzanan başlarıyla tanınır. Augaptilidae üyeleri ağız parçalarındaki özelleşmiş kıllar sayesinde küçük hayvanları yakalayan yırtıcı ya da karışık beslenen kopepodlardır. Cinsin türleri çoğunlukla açık okyanusların orta derinlik sularında yaşar, bazıları ise yüzeye yakın katmanlara da yükselir.

Kalanoid kopepodların vücudu genellikle iki ana bölümden oluşur: geniş ve uzunca bir ön gövde (prosom) ile daha dar ve kısa bir arka gövde (urosom). Bu iki bölüm arasındaki eklem, takımı diğer kopepod gruplarından ayıran en önemli özelliklerden biridir. Başın ön kısmında, çoğu zaman vücut kadar ya da ondan daha uzun olan birinci antenler bulunur; bu antenler hem suda dengede durmaya hem de çevredeki titreşimleri ve kimyasal uyarıları algılamaya yarar. Tek, basit bir göz (naupliar göz) taşırlar. Erkeklerde birinci antenlerden biri ve son yüzme bacağı çiftleşme sırasında dişiyi tutmak için değişime uğramıştır.

Yaşam döngüleri yumurta, altı naupliyus evresi ve beş kopepodit evresinden sonra ergin bireye ulaşan bir dizi deri değiştirmeyle tamamlanır. Kalanoidler okyanusların ve denizlerin besin ağında kilit bir yere sahiptir: bitkisel planktonla ya da daha küçük hayvanlarla beslenir, kendileri de balık larvaları, sardalye ve hamsi gibi pelajik balıklar, denizanaları ve başka omurgasızlar için başlıca besin kaynağını oluştururlar. Birçok tür gece yüzeye yükselip gündüz derinlere inen günlük dikey göçler yapar; bu davranış karbonun yüzeyden derinlere taşınmasına da katkıda bulunur.

Bu türün yaşam alanı denizel ortamlardır; tatlı sularda bulunmaz. Çıplak gözle zor görülen bu küçük canlılar, plankton ağlarıyla toplanan örneklerin mikroskop altında incelenmesiyle tanımlanır. Haloptilus gibi kopepod cinslerinin dağılımı ve bolluğu, deniz suyunun sıcaklığı, tuzluluğu ve verimliliği hakkında bilgi verdiğinden, bu canlılar deniz ekosistemlerinin izlenmesinde ve balıkçılık araştırmalarında önemli göstergeler olarak kullanılır. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.