Gibbula divaricata Linnaeus, 1758

Gibbula divaricata, Trochidae ailesine ait, Akdeniz kıyılarında yaygın olarak görülen bir topaç salyangozudur. Kabuğu sağlam, koni biçimli ve iki santimetreye yakın boylara ulaşabilir. Rengi yeşilimsi gri ya da zeytin tonlarındadır; üzerinde koyu kırmızımsı ya da morumsu, eğik ve dağınık çizgiler bulunur. Yıpranmış bireylerde kabuğun tepesinde sedef tabakası görünür hale gelir. Son yıllarda yapılan sistematik düzenlemelerle bu tür ve yakın akrabaları, bazı kaynaklarda Steromphala cinsine aktarılmıştır; ancak eski adıyla Gibbula içinde anılmaya devam etmektedir.

Tür, Akdeniz ve Karadeniz'de yayılış gösterir. Gelgit bölgesinde ve hemen altındaki kayalık kıyılarda, taşların üzerinde ve aralarında bol bulunur. Dalga etkisine dayanıklıdır ve kıyı kayalıklarında kolayca gözlenebilen topaç salyangozlarından biridir.

Trochidae ailesinin üyeleri, halk arasında topaç salyangozları olarak da anılan, kabukları koni ya da topaç biçiminde deniz salyangozlarıdır. Kabuğun iç yüzeyi genellikle sedef tabakasıyla kaplıdır; bu sedef, kabuk yıprandığında ya da kırıldığında dışarıdan da görülebilir. Ağız açıklığı yuvarlağa yakındır ve hayvan geri çekildiğinde açıklığı kapatan, çok sarmallı, ince ve boynuzsu bir kapakçığa (operkulum) sahiptir. Baş bölgesinde bir çift dokunaç, ayağın kenarlarında ise duyu işlevi gören ince epipodial uzantılar bulunur.

Bu gruptaki salyangozlar otçul ya da detritus ile beslenen hayvanlardır. Radulaları sayesinde kaya, taş ve deniz bitkileri yüzeyindeki mikroskobik algleri, diyatomeleri ve organik tabakayı kazıyarak beslenirler. Ayrı eşeylidirler; yumurta ve sperm suya bırakılır, dış döllenme gerçekleşir ve kısa süren bir planktonik larva evresinden sonra yavrular dibe yerleşir. Bu sayede türler kıyılar boyunca kolayca yayılabilir.

Akdeniz kıyılarına sahip olan Türkiye'de, Ege ve Akdeniz kıyılarındaki kayalık ve deniz çayırlı alanlar bu tür topaç salyangozları için uygun yaşam alanları sunar. Küçük boyutları ve kabuk desenlerindeki değişkenlik nedeniyle türlerin birbirinden ayrılması çoğu zaman kabuk ağzı, göbek deliği ve sarmal çizgilerin dikkatli incelenmesini gerektirir. Yenmez boyutta oldukları için ekonomik değerleri yoktur; ancak kabuk koleksiyoncuları tarafından ilgiyle toplanırlar. Bilinen bir koruma sorunu bulunmamaktadır.