Gammarus aequicauda (Martyinov, 1931)

Gammarus aequicauda, amfipodlar (Amphipoda) takımının Gammaridae familyasına ait küçük bir deniz kabuklusudur ve ilk kez Martyinov tarafından tanımlanmıştır. Akdeniz ve Karadeniz kıyılarında, özellikle lagünler, haliçler ve tuzluluğu değişken sığ sularda yaygın olan bir türdür. Tuzluluk değişimlerine dayanıklılığıyla bilinir.

Gammarus cinsi yüzlerce türle amfipodların en kalabalık cinslerinden biridir. Üyeleri genellikle bir ile iki santimetre arasında boy yapar, gövdeleri hilal biçiminde kıvrıktır ve hızlıca yan yatarak yüzerler. Çoğunlukla çürüyen bitki maddesi, yosun ve küçük hayvanlarla beslenen çok yönlü beslenicilerdir. Gammaridae familyası, amfipodların en iyi bilinen gruplarından biridir. Üyeleri tatlı sulardan acı sulara ve denizlere kadar geniş bir ortam yelpazesinde yaşar; birçok türü dere, göl ve lagünlerde yoğun popülasyonlar oluşturur. Halk arasında bu gruptaki hayvanlara genel olarak "su piresi" ya da "kum piresi" de denir.

Amfipodlar, yanlardan basık gövdeleri, kuyruk bölgesindeki üç çift sıçrama bacağı (üropod) ve göğüs bacaklarının farklı işlevlere uzmanlaşmasıyla tanınır. Gözler saplı değildir, başın yanlarında yer alır; ilk iki çift göğüs bacağı (gnatopod) yakalayıcı kıskaç biçimindedir ve özellikle erkeklerde büyük olabilir. Dişiler yumurtaları göğüs altındaki kuluçka kesesinde taşır; yavrular larva evresi geçirmeden, erginlere benzer biçimde çıkar ve birkaç kez deri değiştirerek büyür.

Amfipodlar deniz ekosistemlerinde çok önemli bir yer tutar. Yosun ve detritus parçalayarak madde döngüsüne katkıda bulunurlar, kendileri de balıklar, karides benzeri kabuklular ve deniz kuşları için temel besin kaynağıdır. Kirliliğe ve ortam değişikliklerine duyarlılıkları nedeniyle bentik toplulukların sağlığını değerlendiren çalışmalarda biyolojik gösterge olarak sıkça kullanılırlar. Gece daha etkin olan pek çok türü gündüzleri yosunların arasına, taşların altına ya da tüplerine saklanarak avcılardan korunur. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar. Türkiye kıyılarında bu tür küçük kabukluların dağılımı ve yoğunluğu çoğunlukla bilimsel bentik araştırmalarla belirlenmektedir.