Fitzingeria loebli Zicsi, 1985

Fitzingeria loebli, Lumbricidae ailesinin Fitzingeria cinsine ait bir halkalı solucan türüdür. Macar solucan uzmanı András Zicsi tarafından 1985 yılında tanımlanmıştır. Fitzingeria, az sayıda tür içeren ve yayılışı Doğu Akdeniz ile çevresindeki bölgelerde yoğunlaşan küçük bir cinstir.

Bu cinsin üyeleri genellikle orta büyüklükte, soluk renkli ve toprak içinde yaşayan solucanlardır. Toprağı yutarak içindeki çürümekte olan organik maddeyi sindirirler ve ender olarak yüzeye çıkarlar. Türün ayrıntılı biyolojisi hakkında yayımlanmış bilgi oldukça azdır.

Lumbricidae ailesinin üyeleri, vücutları çok sayıda halkadan (segmentten) oluşan, her halkada dört çift kısa kıl (seta) taşıyan karasal solucanlardır. Erginlerde vücudun ön üçte birlik kısmında, eyer biçiminde kalınlaşmış bir bölge olan klitellum bulunur. Klitellumun hangi halkalar arasında yer aldığı, erkek eşey açıklıklarının konumu ve tüberkül adı verilen kabartıların dizilişi, ailedeki cins ve türlerin ayırt edilmesinde kullanılan başlıca özelliklerdir; bu nedenle türlerin kesin tanımı çoğunlukla mikroskop altında yapılan ayrıntılı incelemeyi gerektirir.

Anadolu, Kafkasya ve Balkanlarla birlikte Lumbricidae ailesinin en zengin çeşitlilik merkezlerinden biri sayılır. Buzul çağlarında buzla örtülmemiş olan bu bölgelerde pek çok solucan soyu varlığını sürdürmüş ve dar yayılışlı, yalnızca belirli dağlık alanlarda bilinen çok sayıda tür ortaya çıkmıştır. Bu türlerin önemli bir kısmı yalnızca birkaç örneğe dayanılarak tanımlanmış olup biyolojileri hakkındaki bilgiler sınırlıdır.

Toprakta açtıkları galeriler havalanmayı ve suyun süzülmesini artırır, bitki artıklarını parçalayıp toprakla karıştırmaları ise besin maddelerinin döngüsünü hızlandırır. Bu yüzden solucanlar toprak verimliliğinin önemli göstergeleri ve “ekosistem mühendisleri” olarak kabul edilir. Aynı zamanda kuşlar, köstebekler, kirpiler, kurbağalar ve pek çok omurgasız için önemli bir besin kaynağıdır. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.