Eophila cavazzutii pascuorum Omodeo, 1988

Eophila cavazzutii pascuorum, Lumbricidae ailesine ait Eophila cinsinden bir halkalı solucan alttürüdür. İtalyan solucan uzmanı Pietro Omodeo tarafından 1988 yılında tanımlanmıştır. Alttür adı Latince “mera, otlak” anlamına gelen pascuum sözcüğünden türetilmiş olup otlak alanlarla ilişkisine işaret eder.

Eophila cinsi ağırlıklı olarak Akdeniz havzası, Güney Avrupa ve Anadolu'da yayılış gösteren, toprak içinde yaşayan solucanları kapsar. Cinsin üyeleri genellikle pigmentsiz ya da soluk renkli olup toprağın üst ve orta katmanlarında yatay galeriler açarak organik maddece zengin toprakla beslenir.

Lumbricidae ailesinin üyeleri, vücutları çok sayıda halkadan (segmentten) oluşan, her halkada dört çift kısa kıl (seta) taşıyan karasal solucanlardır. Erginlerde vücudun ön üçte birlik kısmında, eyer biçiminde kalınlaşmış bir bölge olan klitellum bulunur. Klitellumun hangi halkalar arasında yer aldığı, erkek eşey açıklıklarının konumu ve tüberkül adı verilen kabartıların dizilişi, ailedeki cins ve türlerin ayırt edilmesinde kullanılan başlıca özelliklerdir; bu nedenle türlerin kesin tanımı çoğunlukla mikroskop altında yapılan ayrıntılı incelemeyi gerektirir.

Halkalı solucanlar hermafrodittir; her birey hem erkek hem dişi üreme organlarına sahiptir, ancak çoğu tür çiftleşerek sperm değiş tokuşu yapar. Döllenmiş yumurtalar klitellumun salgıladığı bir kokon içinde toprağa bırakılır ve yavrular bu kokondan küçük solucanlar olarak çıkar; larva evresi yoktur. Solucanlar deri yoluyla solunum yaptıklarından nemli ortama bağımlıdır; kurak ve soğuk dönemleri genellikle toprağın derin katmanlarında, kıvrılıp hareketsiz kalarak geçirirler.

Toprakta açtıkları galeriler havalanmayı ve suyun süzülmesini artırır, bitki artıklarını parçalayıp toprakla karıştırmaları ise besin maddelerinin döngüsünü hızlandırır. Bu yüzden solucanlar toprak verimliliğinin önemli göstergeleri ve “ekosistem mühendisleri” olarak kabul edilir. Aynı zamanda kuşlar, köstebekler, kirpiler, kurbağalar ve pek çok omurgasız için önemli bir besin kaynağıdır. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.