Eleusine indica

Eleusine indica, buğdaygiller familyasına ait tek yıllık bir ottur. Sık, basık öbekler oluşturur; sapları genellikle 10–60 cm boyundadır ve tabanda yassılaşmış, beyazımsı ya da gümüşi görünür. Sap ucunda, bir noktadan yıldız gibi yayılan iki ila yedi kalınca başak kolu bulunur. Kökleri güçlüdür ve bitkiyi elle sökmek zordur.

Eleusine cinsi, çoğunluğu Afrika kökenli, az sayıda türden oluşan bir buğdaygil cinsidir. Cinsin üyeleri sap ucunda yıldız ya da parmak biçiminde yayılan, kalınca başak kolları taşır; başakçıklar bu kolların bir yüzünde iki sıra hâlinde sık biçimde dizilir. Cinsin en tanınmış üyelerinden biri, Afrika ve Hindistan'da tahıl olarak yetiştirilen parmak darısıdır (Eleusine coracana). C4 fotosentez yolunu kullanan bu otlar sıcak koşullarda hızla gelişir.

Tür tropikal Asya ve Afrika kökenlidir ve bugün dünyanın tropikal, astropikal ve sıcak ılıman bölgelerine yayılmıştır. Çiğnenen yerlerde, yol ve kaldırım kenarlarında, bahçelerde, çimenliklerde ve tarlalarda yetişir. Sıkışmış topraklara iyi dayanır. Sıcak mevsim boyunca çiçeklenir ve çok sayıda tohum üretir.

Buğdaygiller (Poaceae ya da eski adıyla Gramineae) familyası, dünyada on binden fazla türle en büyük çiçekli bitki familyalarından biridir. Üyelerinin gövdesi boğumlu ve çoğunlukla içi boş saplardan oluşur; yapraklar gövdeyi saran bir kın ve dar, paralel damarlı bir ayadan meydana gelir. Kın ile aya arasında dil (ligula) denen küçük bir zar ya da tüy sırası bulunur. Çiçekler göze çarpmaz; başakçık adı verilen küçük birimlerde toplanır ve rüzgârla tozlaşır. Meyve, tohum kabuğunun meyve kabuğuyla kaynaştığı karyopsis tipindedir.

Buğdaygiller çayır, bozkır ve mera ekosistemlerinin temelini oluşturur. Toprağı sık saçak kökleriyle tutarak erozyonu azaltır, otçul hayvanlara besin, birçok böcek ve kuşa barınak ve tohum sağlar. Buğday, arpa, çavdar, mısır ve pirinç gibi en önemli tarım bitkileri de bu familyadandır; bu nedenle yabani akrabaları ıslah çalışmalarında gen kaynağı olarak da değer taşır.

Dünyanın en yaygın yabancı otlarından biri sayılır ve birçok tarım ürününde sorun oluşturur. Bazı popülasyonları yabancı ot ilaçlarına direnç geliştirmiştir. Tahıl olarak yetiştirilen parmak darısının yabani atası kabul edilir.