Eiseniella neapolitana (Örley, 1885)

Eiseniella neapolitana, Lumbricidae ailesine ait küçük bir solucan türüdür. İlk kez 1885 yılında Örley tarafından tanımlanmıştır; tür adı İtalya'daki Napoli kentine gönderme yapar. Akdeniz havzasında yayılış gösteren, suyla bağlantılı ortamlarda yaşayan bir türdür.

Eiseniella cinsi, Lumbricidae ailesinin su ile bağlantılı yaşama uyum sağlamış küçük bir cinsidir. Üyeleri genellikle ince, küçük boylu solucanlardır; vücudun arka kısmının enine kesitte dört köşeli görünmesi cinsin karakteristik özelliklerindendir. Dere ve göl kenarlarında, bataklıklarda, sürekli ıslak çamurda, hatta tamamen su altında, taşların altında ve su bitkilerinin arasında yaşayabilirler.

Lumbricidae ailesinin bütün üyeleri gibi bu solucanın da vücudu çok sayıda halkadan (segment) oluşur; her halkada dört çift kısa kıl (seta) bulunur ve hayvan bu kıllar ile kas kasılmalarının yardımıyla toprakta ilerler. Erginlerde vücudun ön kısmında, eyer biçimli, kalınlaşmış bir bölge olan klitellum göze çarpar. Solucanlar hermafrodittir; her birey hem erkek hem dişi üreme organlarına sahiptir, ancak çiftleşme iki birey arasında karşılıklı sperm alışverişiyle gerçekleşir. Döllenmiş yumurtalar klitellumun salgıladığı küçük bir kokon içinde toprağa bırakılır ve gençler bu kokondan doğrudan küçük solucanlar olarak çıkar.

Toprak solucanları ölü bitki artıklarını parçalayıp toprakla karıştırarak organik maddenin ayrışmasını hızlandırır, toprağın havalanmasını ve su tutma kapasitesini artırır. Açtıkları kanallar bitki köklerinin gelişimini kolaylaştırır, dışkıları ise besince zengin bir humus oluşturur. Bu nedenle tarım ve orman ekosistemlerinde verimliliğin önemli göstergeleri arasında sayılırlar. Aynı zamanda kuşlar, köstebekler, kirpiler, kurbağalar ve pek çok omurgasız için önemli bir besin kaynağıdır. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.