Eisenia grandis grandis (Michaelsen, 1907)

Eisenia grandis grandis, Lumbricidae ailesinden Eisenia grandis türünün aday alt türüdür. İlk kez 1907 yılında Michaelsen tarafından tanımlanmıştır. Tür, Kafkasya ve çevresinin toprak solucanı faunasıyla ilişkilendirilir; adından da anlaşılacağı gibi cinsin görece iri yapılı üyelerindendir.

Eisenia cinsi, Palearktik bölgede yayılış gösteren ve özellikle Kafkasya ile çevresinde çok sayıda yerel türü bulunan bir toprak solucanı cinsidir. Bu cinsin üyeleri genellikle kırmızımsı pigmentli, orta boylu solucanlardır; türler klitellumun ve üreme açıklıklarının konumu gibi anatomik özelliklere göre ayırt edilir. Pek çok tür çürüyen yaprak ve odun gibi organik maddece zengin ortamlarda yaşar.

Lumbricidae ailesinin bütün üyeleri gibi bu solucanın da vücudu çok sayıda halkadan (segment) oluşur; her halkada dört çift kısa kıl (seta) bulunur ve hayvan bu kıllar ile kas kasılmalarının yardımıyla toprakta ilerler. Erginlerde vücudun ön kısmında, eyer biçimli, kalınlaşmış bir bölge olan klitellum göze çarpar. Solucanlar hermafrodittir; her birey hem erkek hem dişi üreme organlarına sahiptir, ancak çiftleşme iki birey arasında karşılıklı sperm alışverişiyle gerçekleşir. Döllenmiş yumurtalar klitellumun salgıladığı küçük bir kokon içinde toprağa bırakılır ve gençler bu kokondan doğrudan küçük solucanlar olarak çıkar.

Toprak solucanları ölü bitki artıklarını parçalayıp toprakla karıştırarak organik maddenin ayrışmasını hızlandırır, toprağın havalanmasını ve su tutma kapasitesini artırır. Açtıkları kanallar bitki köklerinin gelişimini kolaylaştırır, dışkıları ise besince zengin bir humus oluşturur. Bu nedenle tarım ve orman ekosistemlerinde verimliliğin önemli göstergeleri arasında sayılırlar. Aynı zamanda kuşlar, köstebekler, kirpiler, kurbağalar ve pek çok omurgasız için önemli bir besin kaynağıdır. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.