Echinochloa crus-galli

Echinochloa crus-galli, buğdaygiller familyasına ait tek yıllık bir ottur ve Türkçede darıcan adıyla bilinir. Sapları genellikle 30–150 cm boyuna ulaşır. Yaprakları geniş ve yassıdır; yaprak dilinin bulunmaması türü genç evrede çeltikten ayırmada önemlidir. Sap ucunda, kısa yan dallardan oluşan yoğun, çoğunlukla morumsu bir salkım bulunur. Başakçıklar sert tüylüdür ve çoğu zaman belirgin kılçıklar taşır.

Echinochloa cinsi, sıcak ve ılıman bölgelerde yayılış gösteren, çoğunlukla tek yıllık, nemli ve sulak yerleri seven otlardan oluşur. Cinsin üyelerinde yaprak dili genellikle bulunmaz ya da çok zayıftır; bu özellik, onları benzer görünüşlü çeltik bitkisinden ayırmada kullanılır. Başakçıklar, ana eksen boyunca dizilen kalınca yan dallar üzerinde sık biçimde toplanır ve çoğunlukla sert tüylü, bazen kılçıklıdır. C4 fotosentez yolunu kullanan bu otlar yazın hızla büyür ve çok sayıda tohum üretir. Cinsin birkaç türü, özellikle çeltik tarlalarında dünyanın en önemli yabancı otları arasında sayılır; bazı türleri ise Asya'da tahıl olarak yetiştirilir.

Tür Avrupa ve Asya kökenlidir ve bugün dünyanın ılıman ve sıcak bölgelerinin hemen hepsine yayılmıştır. Nemli tarlalarda, çeltik alanlarında, sulama kanallarının kenarlarında, bahçelerde ve atık alanlarda yetişir. Yaz ve sonbaharda çiçeklenir; tek bir bitki çok sayıda tohum üretir ve tohumlar toprakta uzun yıllar canlı kalabilir.

Buğdaygiller (Poaceae ya da eski adıyla Gramineae) familyası, dünyada on binden fazla türle en büyük çiçekli bitki familyalarından biridir. Üyelerinin gövdesi boğumlu ve çoğunlukla içi boş saplardan oluşur; yapraklar gövdeyi saran bir kın ve dar, paralel damarlı bir ayadan meydana gelir. Kın ile aya arasında dil (ligula) denen küçük bir zar ya da tüy sırası bulunur. Çiçekler göze çarpmaz; başakçık adı verilen küçük birimlerde toplanır ve rüzgârla tozlaşır. Meyve, tohum kabuğunun meyve kabuğuyla kaynaştığı karyopsis tipindedir.

Buğdaygiller çayır, bozkır ve mera ekosistemlerinin temelini oluşturur. Toprağı sık saçak kökleriyle tutarak erozyonu azaltır, otçul hayvanlara besin, birçok böcek ve kuşa barınak ve tohum sağlar. Buğday, arpa, çavdar, mısır ve pirinç gibi en önemli tarım bitkileri de bu familyadandır; bu nedenle yabani akrabaları ıslah çalışmalarında gen kaynağı olarak da değer taşır.

Dünyanın en önemli yabancı otlarından biri sayılır; özellikle çeltik, mısır ve sebze tarlalarında ciddi verim kayıplarına neden olur. Bazı popülasyonları yabancı ot ilaçlarına karşı direnç geliştirmiştir. Bununla birlikte yem bitkisi olarak da kullanılabilir.